MIYOSHl’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
131 
verklarenden text, in het Japansch en in het Engelsch en met korte 
beschrijvingen der afgebeelde soorten, In den loop van 1905 zijn de 
beide eerste afleveringen verschenen, terwijl de derde reeds gereed 
en van Japan verzonden, doch slechts onlangs hier aangekomen is. Hoe 
groot de geheele Atlas worden zal is niet vooraf vastgesteld, doch 
het plan is een zoo volledig mogelijk overzicht over de hoofdtrekken van 
het landschap en den plantengroei in de verschillende deelen van 
het groote eilandenrijk te geven. De photografieën zijn meest alle 
door den schrijver, Prof. M. Miyoshi, van de keizerlijke Univer- 
siteit te Tokio, genomen. 
De eerste aflevering omvat verschillende groepen, nl. de soorten 
van kersen en pruimen, de Japansche Iris en den plantengroei in 
den botanischen tuin van Tokio. De tweede aflevering is geheel aan de 
bosschen en de flora van NikJco gewijd, terwijl de derde op gelijke 
wijze de streek van Luchu behandelt. Het komt mij niet on- 
belangrijk voor de beteekenis van deze verschillende afdeelingen hier 
min of meer uitvoerig te schetsen, terwijl ik natuurlijk hen, die 
vooral uit het oogpunt van kunst in het Japansche landschap belang 
stellen, naar den Atlas zelven verwijs. 
Pruimen en kersen trekken in de laatste jaren bijzonder de aan- 
dacht door de vorderingen, die hunne cultuur in Californie maakt 
en de grondslag dier veredelingen is voor een goed deel uit Japan 
afkomstig. Laat ons daarom nagaan wat Miyoshi ons omtrent de 
Japansche soorten mededeelt. 
Onder de boomen, die in het vroege voorjaar bloeien en het land- 
schap met hun schitterend wit bekleedsel tooien, neemt de japansche 
pruim een eerste plaats in. Zijn naam is Ume of Prunus Mume. 
Deze soort is een inboorling van noordelijk China, maar is reeds in 
oude tijden in Japan ingevoerd en wel waarschijnlijk eerst in Kiushiu 
aan de westkust, van waar zij zich in alle richtingen over het land 
verspreid heeft. Het zijn hooge boomen met zware stammen, niet 
zelden 8 meter hoog en meer. De schors is ruw en meest bedekt 
met korstmossen, die tot japansche soorten der ook bij ons gewone 
geslachten Parmelin en Physcia behooren. In Februari en Maart 
bloeien zij, met tallooze kleine witte welriekende bloemen. Dichtbij 
Tokio is een groote pruimen-boomgaard, die bekend is onder den 
naam van Garyobai of de liggende draak, zoo geheeten naar de 
oude zware pruimenstammen, die misschien sinds eeuwen op den 
grond liggen en van daaruit met tallooze scheuten weer omhoog gegroeid 
zijn, een bosschaadje vormend, waarin dan de „draak” verborgen ligt. 
Niettegenstaande den invoer uit een ander land en in geschied- 
