132 
MIYOSHI’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
kundigen tijd vertoont de japansche pruim een verbazend groot 
aantal verscheidenheden, daarin voor onze peren en appels niet 
onderdoende. Meer dan driehonderd dragen afzonderlijke namen en 
hebben ieder haar eigen verdienste . Sommige zijn wild, andere half- 
wild, vele gekweekt. Sommige schat men om hun vruchten, andere 
om de bloemenpracht in het voorjaar. Deze veelvormigheid is uit 
verschillende oogpunten belangrijk. In de eerste plaats zijn er nog 
slechts weinige voorbeelden van cultuurplanten, waarvan men weet 
dat hare tallooze variëteiten in en tijdens de cultuur ontstaan zijn. 
De meeste landbouwplanten en vele tuingewassen toch varieerden, 
vóór zij in cultuur kwamen, reeds in zoo hooge mate, dat de later 
bijgekomen variëteiten misschien voor het grootste deel als kruisings- 
producten tusschen de oorspronkelijke reeds voorhanden typen mogen 
beschouwd worden. Van andere weet men dit wel niet, maar ligt 
de waarschijnlijkheid dezer verklaring toch voor de hand. Alleen de 
Cocosnootpalm schijnt, sinds zij uit Zuid-Amerika in den Oostindischen 
Archipel werd ingevoerd, daar in den loop der eeuwen de talrijke 
verscheidenheden te hebben voortgebracht, waarin zij thans gekweekt 
wordt. Zoo is het ook met de variëteiten der japansche pruimen. 
Wellicht zijn eenige daarvan uit China afkomstig, maar het aantal 
is thans veel te groot, om voor alle een afzonderlijk transport aan 
te kunnen nemen. 
De besproken veelvormigheid is ook uit een praktisch oogpunt 
van beteekenis. Elders heb ik beschreven hoe Burbank op zijn kweekerij 
te Santa Rosa in Californie door kruising nieuwe en verbeterde 
soorten van pruimen maakt. Zijn doel is daarbij veelzijdig. Vele streken 
in Californie hebben een zoo drogen grond en een zoo droog klimaat, 
dat de pruimenboomen er niet zonder irrigatie kunnen groeien. 
Daarbij komt, dat volstrekt niet overal irrigatie-water in voldoende 
hoeveelheid beschikbaar is en het is bekend, dat b.v. de sinaas-appelen 
in de streken rondom Los Angeles niet zelden juist door het gebrek 
aan water in hunne uitbreiding beperkt worden. Daarom wenscht 
Burbank een pruimensoort te maken, die met veel minder water 
tevreden zou zijn, zoodat zij ook daar kan groeien, waar dit voor de 
tegenwoordige soorten niet mogelijk is. Hij zoekt daarom naar ver- 
wanten uit droge streken, om die met onze gewone pruimen te 
kruisen. Nu geeft juist de japansche soort de voorkeur aan droge en 
zonnige berghellingen, zoodat zij een geschikt materiaal voor zulke 
kruisingen aanbiedt. Burbank heeft dan ook terstond pruimenboompjes 
uit Japan laten komen, toen hij zijn beroemde cultuurproeven begon. 
Alle kruising moet echter gevolgd worden door een keus der besten. 
