136 
MIYOSHI’S ATLAS YAN JAPANSCHE PLANTEN. 
Maar die dwergvormen zijn ook in Japan een rariteit en de 
algemeene plantengroei gelijkt er geheel op de onze. Natuurlijk heb 
ik daarbij het oog op de noordelijke gedeelten, waar het klimaat 
meer met het onze overeenkomt. In het zuiden groeien de Cycas- 
palmen in de bosschen en is het klimaat dus eerder subtropisch te 
noemen, terwijl in midden-Japan de uitloopers van beide geogra- 
phische plantengroepen met elkander vermengd zijn. In den bota- 
nischen tuin van Tokio groeien dan ook zoowel planten buiten, die 
ook bij ons ’s winters buiten blijven, als zulke, die bij ons gedurende 
den winter in kas of oranjerie bewaard worden. Een der fraaiste 
voorbeelden daarvan is de op plaat 7 afgebeelde Aralia Japonica, 
die hier met haar tweeden naam Fatzia Japonica is aangeduid. Zij 
heet in het Japansch Yatsude. Wild in de warmere gedeelten van het 
land, wordt zij ook noordelijk onder zachter klimaat veelvuldig in tuinen 
aangeplant. Bij ons is zij vooral als zomerplant bekend, met een 
recht, meest onvertakt stammetje en langgesteelde helder groene leer- 
achtige en als in vingers verdeelde bladeren. Volgens de plaat 
schijnt zij ook in de japansche tuinen weinig takken temaken, maar 
daarentegen in groepjes van enkele tientallen van stammetjes bijeen- 
geplaatst te worden, zoodat het loof alles tot één geheel vereenigt. 
Tusschen de lange bladstelen door schijnt de zon tot bijna op den 
grond, zoodat ook de lagere deelen hun bladeren behouden. Bij ons 
bloeit de plant dikwijls; op de plaat ziet men het geheele boschje 
met de groote pluimen bedekt. Deze pluimen bestaan uit talrijke 
kogelronde schermpjes van kleine geelwitte bloempjes, bijna precies 
gelijk aan de even groote groene bloemschermpjes van onze klimop, 
een der nauwste verwanten der Aralia. Ik weet niet of zij bij ons 
zaad draagt, maar in de japansche tuinen vallen de kleine bessen 
in menigte af en doen rondom de boompjes tallooze jongere kiemplanten 
opschieten, evenals men dit bij ons rondom rhododendron-groepen 
op oude buitenplaatsen pleegt te zien. 
Naast de Aralia noem ik de Magnolia. Dit zijn bij ons hooge 
heesters of lage boomen, die in het voorjaar rijk beladen plegen te 
zijn met groote, roodachtig witte bloemen. Zij zijn verwant met den 
tulpenboom, een boom zoo groot als een eik en met een even zwaren 
stam. Maar terwijl de bloemen aan den tulpenboom groen zijn, zijn 
de Magnolia’s schitterend wit. De fraaiste Japansche soort is de Mag- 
nolia Kobus of Kobushi, die in Noord- en Midden Japan in ’t wild 
groeit en omstreeks 10 meter hoog wordt. Zijn bladeren hebben den 
zelfden vorm als bij onze gewone Magnolia' s. 
De achtste plaat stelt een groep bamboes-gewassen voor, in den 
