138 
MIYOSHI’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
De gewone waterkers, die in Frankrijk zooveel als cresson de 
fontaine gekweekt en als toespijs, toebereid als salade, gegeten wordt, 
is voor korten tijd naar Japan overgebracht en thans in de omstre- 
ken van Nikko verwilderd. Zij neemt zoo snel toe, dat zij nu reeds 
dreigt langs een groot deel van de oevers der Daiyagawa de in- 
heemsche flora te verdringen. In de lagere vlakten en valleien 
bestaat het bosch hoofdzakelijk uit loofboomen met afvallend loof, 
en meest met breede bladeren. Yeenpannen en bergmoerassen, met 
de aan- en afvoerende beeken zijn hier veelvuldig, en de drentsche 
thee of Spiraea salicijolia met de in onze oostelijke provinciën groeiende 
Sanguisorba officinalis herinneren hier aan de flora van Midden- 
Europa. Die indruk wordt dan versterkt door Japansche, doch van 
de onze niet al te veel verschillende soorten van Europeesche ge- 
slachten als hertshooi , wolfsmelk, veenbes, Inula, Eupatorium 
en vele andere. Drosera rotundifolia en Andromeda polifolia, ty- 
pisch voor onze venen, behooren ook hier tot de kenmerkende 
soorten der vochtige gronden. De boomen van het bosch zijn eiken 
en Larix , doch in bij ons onbekende soorten. 
Komt men hooger, omstreeks 5000 voet boven de zee, zoo begin- 
nen plotseling de bosschen van naaldboomen. Verschillende soorten 
van Tsuga en Abies , van Picea en Larix en ook de kleinere meer 
heesterachtige Thuya's vormen hier het hoofdbestanddeel. Andere 
berghellingen toonen weer loofbosschen van berken, iepen, beuken, 
elzen en linden, en het treft ons bizonder op een der platen een 
fraaien zwaren beukestam in volle pracht afgebeeld te zien. 
Het spreekt van zelf dat bij zooveel afwisseling in bodem en 
boschgroei de flora een zeer rijke moet zijn. Toch schijnt het 
aantal soorten niet zeer veel grooter te zijn dan in ons land op 
een gelijk oppervlak. Men kan daarover eenigszins oordeelen, wan- 
neer men weet dat de lijst van planten uit de omstreken van Nikko, 
die voor een tiental jaren door Matsumura uitgegeven is, omstreeks 
900 soorten van bloemplanten en vaat-cryptogamen omvat. Een van de 
platen beeldt een der grootste soorten van Schermbloemigen af, een 
soort, die tot het bij ons welbekende geslacht Angehca behoort en 
den naam van vertakte A., Angelicapolyclada of Shishi-udo draagt. Te 
oordeelen naar MiyoshTs plantenbus, die hij bij het photografeeren 
naast de plant gezet heeft, bereikte het afgebeelde exemplaar een 
hoogte van ruim twee meter, terwijl zijn talrijke takken een grooten 
wijden pluim vormen, herinnerend aan de groeiwijze van den reuzen- 
beerenklauw onzer tuinen ( Heracleum giganteum). Evenals onze 
Angelica’s gaarne tusschen het riet langs slooten en vaarten groeien, 
