MIYOSHl’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
139 ' 
evenzoo bemint de Shishi-iido de riet-achtige velden der lagere bam- 
boesoorten, in het bizonder die van Sasa paniculata. En, als om de 
overeenkomst met onze eigen flora nog te verhoogen, ziet men overal 
tusschen dat bamboe-riet de roode bloemen der hooge wilgeroosjes 
van Epilobium hirsutum. 
Een andere, in die streken zeer algemeene en dan ook naar Nikko 
genoemde bamboe-soort is de Sasa nipponica , die meer op hoog gras 
gelijkt en den grond in de beukenbosschen over groote uitgestrekt- 
heden bedekt. Ook varens komen in die bosschen veelvuldig voor en 
bedekken den bodem dichter dan bij ons. Onder de fraaiste is Os- 
munda cinnamomea, verwant met ons koningsvaren. 
Ook aan mossen en lagere cryptogamen zijn deze bosschen overrij k 
en de korte opgaven, die de schrijver hierover geeft, zijn voldoende 
om te doen zien, dat de plantenverzamelaar hier gemakkelijk een 
rijken oogst bijeen zou kunnen brengen. Vooral de levermossen ver- 
dienen genoemd te worden. Het water in vele meren, zooals Yugo 
en Chuzenji is bijna troebel door uiterst kleine, daarin zwevende,, 
zoogenaamde plankton-organismen. Bij Yumoto vindt men warme 
bronnen, die in vele opzichten aan die van het Yellowstone-Park 
herinneren, maar zich daarvan onderscheiden door hun gehalte 
aan zwavelwaterstof. Dientengevolge ziet men hier vooral een vegetatie 
van de lichtgele vlokken der zwavelbacteriën, met allerlei meest 
fraaie tinten en kleuren, waaronder vooral een perzik-kleurige soort,. 
Chromatium Weissii uitmunt. Ook de randen en zoden-vormende 
bacteriën van het Yellowstone-park ontmoet men hier, hoewel na- 
tuurlijk met allerlei locale eigenaardigheden. 
Slaan wij thans nog eens een blik op de geheele groep van platen 
in deze twee eerste afleveringen. Wij zien dan, dat de flora van 
Japan veel minder van die van Europa afwijkt dan men vroeger wel 
geneigd was aan te nemen. De meer tropische Cycaspalmen 
zijn tot de warmere, zuidelijke streken beperkt, maar reeds in Midden- 
Japan vormen beuken, eiken en verschillende soorten van dennen 
het hoofdbestanddeel der bosschen, als bij ons. Doch dit is slechts 
de algemeene achtergrond, waartegen de bijzondere karaktertrekken 
van het landschap des te sterker afsteken. Die trekken zijn hoogst 
eigenaardig en zeer schilderachtig; zij bieden ons menig nieuw 
motief en menige groepeering, die tot een ruimere opvatting der 
natuur leidt. Zoowel voor een botanisch doel als ook uit een oog- 
punt van kunst geloof ik daarom, dat een nadere kennismaking mei 
miyoshi’s atlas velen welkom zal zijn. 
