SPECIES AND VAIIIETIÈS. 
149 
bare zaden te krijgen, toch gelukte dit nu en dan en vertoonden van 
de 119 planten 106, dus 90 pCt., de kenmerken van het nieuwe type. 
Uit het straks reeds vermelde feit dat, onafhankelijk van elkaar, 
in verschillende streken en onder verschillende omstandigheden, 
dezelfde mutatie bij TAnaria ontstaat, volgt dat deze plant verkeert 
in een toestand van mutabiliteit, dat zij de neiging daartoe heeft 
en, omdat nog nooit tusschenvormen gevonden zijn, mogen wij er 
toe besluiten dat de wijziging op eens tot stand komt, soms bij een 
enkel individu, staande te midden van vele, die niet veranderen. 
Op deze discontinuiteit van vormen, waarin darwin niet geloofde, 
werd door hofmeister en anderen reeds gewezen ; de proefnemingen 
met onzen Vlasbek toonden haar ook. Gelijke afwijkingen zijn ons 
bekend van den Leeuwenbek, Antirrhinum majus ; en van het Vin- 
gerhoedskruid, Digitalis purpurea , is het alleen de eindbloem van 
stengel en takken, die geheel van vorm veranderen kan. In het al- 
gemeen is de eene familie meer geschikt om pelorische bloemen 
voorttebrengen dan de andere, vaak doen het onder de Dicotylen de 
Labiaten en onder de Monocotylen de Orchideën. 
Wij komen nu tot de dubbele, juister gezegd de gevulde bloemen. 
Mutatiën treden even veelvuldig op bij gekweekte als bij wilde 
planten, zonder twijfel ontstaan bij beide van tijd tot tijd nieuwe 
kenmerken. Zou het nu niet mogelijk wezen bij de eene of de andere 
plant witte bloemen te doen ontstaan, of gevulde? Het laatste ge- 
lukte op de volgende wijze en onder de volgende omstandigheden : 
gekozen werd in 1892 als proefplant Chrysanthemum segetum , onze 
Gele Ganzenbloem, van welke geen dubbele bloemen bekend zijn 
Om de buisvormige schijfbloemen staan lintvormige randbloemen 
en deze komen steeds in bepaald aantal voor, schommelingen ver- 
toonende om vaste getallen, uitgedrukt in de reeks van Braun en 
Schimper, die aanvangt met 1 en 2, en waarvan elke volgende term 
verkregen wordt door de twee vorige saam te stellen , dus 3, 5, 8, 
13, enz. Onze proefplant heeft er 13 en een gekweekte variëteit van 
haar, de grandiflorum , vertoont er 21 ; van beide werden de zaden afzon- 
derlijk geoogst en weer gezaaid. Uit onzuiver zaad van de soort met 13 
lintbloemen ontstond de reeds bekende variëteit met 21 als een constante 
vorm in 1895 en uit deze plant werd later de dubbele vorm verkregen. In 
1896 ontstonden onder 1500 planten 500 met topbloemen die 21 en 
meer lintjes vertoonden, de zijbloemen hadden er 21 of minder; slechts 
2 hoofdjes onder de vele duizenden van deze hadden 22 straalbloemen. 
De plant, die deze twee hoofdjes droeg, werd bewaard; zij gaf een 
aanwijzing dat er vergrooting van het aantal lintjes mogelijk was. 
Bij voortgezette kweeking en nauwkeurige selectie ontstonden achter- 
