SPECIES AND VARIETIES. 
157 
en volgende jaren wederom. Blijkbaar komen dus latente kenmerken 
algemeen in de gansche natuur voor; alle organismen kan men be- 
schouwen als te bestaan uit een mengsel van karakter-eenheden, ge- 
deeltelijk actief, gedeeltelijk inactief. Uiterst klein, maar onbegrijpelijk 
groot in aantal, moeten de stoffelijke dragers er van in de voornaamste 
deelen van de cellen aanwezig zijn. 
Door Casimir de Candolle is gesproken van taxinomische anoma- 
lieën, waaronder hij verstond dat eigenschappen, die een soort ken- 
merken, als afwijkingen of variaties voorkomen bij andere groepen' 
van planten. Kan nu aangetoond worden dat zij identisch zijn in 
beide gevallen, dan mogen wij een gelijken oorsprong aannemen voor 
het soort -kenmerk en voor de anomalie; en het is mogelijk dat te 
doen. Nemen wij als voorbeeld het saamgegroeid zijn der kroonbla- 
deren bij de Gamopetalen ol Vergroeidbloembladigen . Hoe kan deze 
eigenaardigheid ontstaan zijn? De familie der Ericaceae en verwan- 
ten wordt gewoonlijk als de laagste in deze groep beschouwd, en bij 
haar komen talrijke voorbeelden van bloemen met losse kronen als 
afwijking van den regel voor; soms, b.v. bij Rhododendron ponticum, 
is een of zijn twee blaadjes geheel vrij, de overige slechts gedeeltelijk. 
Zulke gevallen van atavisme doen ons veronderstellen dat het, in om- 
gekeerde richting, zoo gegaan zal zijn toen Losbloembladigen werden 
tot Vergroeidbloembladigen. Bij Papaver bracteatum is dan ook door 
Vilmorin waargenomen dat nu en dan de vier kroonbladeren zijn 
saamgegroeid, welke bijzonderheid hij uitdrukt door het woord mono- 
petalum achter den naarn der plant. Tusschen geheel vrije en saam- 
gegroeide kroonbladeren bestaan allerlei overgangen, juist zooals bij de 
zooeven genoemde Rhododendron. Gesteld nu dat het gelukte dezen nog 
zoo variabelen vorm standvastig te maken en er een vergroeidbladige plant 
uit te zien ontstaan, dan zagen wij juist gebeuren wat zeker vroeger bij de 
Gamopetalen geschied is, die ongetwijfeld uit de Losbloembladigen ont- 
staan zijn. Bij tal van andere familiën zijn analoge gevallen bekend 
als boven beschreven, maar zij zijn en blijven betrekkelijk zeldzaam. 
Een ander voorbeeld van taxinomische anomalie geven de loofbladeren ; 
bij geslachten met geveerde of hand vormige bladeren komen sooi ten voor 
met enkelvoudige, en, is het misschien moeielijk ons voor te stellen 
dat die overgang plotseling geschieden kan, de feiten bewijzen het 
ons. Want in 1855 is opeens uit een Robinia Pseud- Acacia met ge- 
vinde bladeren een Acacia met enkelvoudige ontstaan. Dat soorte- 
lijke veranderingen ook in nadere geslachten zijn waargenomen, 
bewijzen ons de Aardbei met enkelvoudige bladeren en andere gevallen. 
Weer een andere eigenaardigheid geven ons de schildvormige 
bladeren te zien, die, door samengroeiing van de twee lobben aan 
