SPECIES AND VARIETIES. 
159 
natuur-zelf. den weg kiezende door hem ons gewezen. Volgens tweederlei 
methode zouden wij te werk kunnen gaan : in de natuur planten 
zoeken die in mutatie verkeeren, of wel planten gaan kweeken, in 
de hoop dat zij daardoor een neiging tot mutatie gaan verkrijgen. 
Als antwoord op de vraag : welke wijze van onderzoek de beste is, 
en als antwoord op tal van vragen, die zich daarbij aan ons opdringen, 
mag dit gegeven worden : beschouw niets van hetgeen de levende 
natuur u te zien geeft, geen enkele schijnbaar kleine afwijking van 
den regel, als onbelangrijk en van geen beteekenis voor de bereiking 
van het doel. Geleid door de reeds meer genoemde Pangenesis-hypo- 
these van darwin, dat alle eigenschappen of karakter-eenheden ge- 
dragen worden door in de cellen aanwezige uiterst kleine deeltjes, 
heeft Prof. de vries zijn proefnemingen gedaan met den ons nu 
bekenden schitterenden uitslag. Misschien zal het, hem navolgende, 
nog eenmaal gelukken een plant te brengen tot mutatie wanneer wij 
dat slechts willen en, op die wijze, onze macht over de natuur on- 
begrensd groot te maken 1 
De Oenothera Lamarchiana verkeert, gelijk wij gezien hebben, in 
een periode van mutabiliteit, de nauw verwante O. biennis en mu- 
ricata doen dat niet; is nu die veranderlijkheid tijdelijk of blijvend? 
Is het laatste het geval, dan is de soort het geweest van den beginne 
af en blijft het, onafhankelijk van uitwendige omstandigheden; dan 
geldt dit ook voor andere gevallen van mutatie en zullen wij tever- 
geefs naar de oorzaken van het verschijnsel zoeken. Maar is de 
eigenschap om te kunnen muteeren van tijdelijken aard, dan moet 
zij eens zijn ontstaan onder invloeden van buiten, die zoodanige in- 
wendige wijzigingen ten gevolge hadden, dat de neiging tot mutatie 
actief werd. Mogen wij dit aannemen, dan is het onze taak te 
zoeken naar die uitwendige prikkels. Verder, wanneer mutabiliteit 
een blijvende eigenschap van een plant ware, dan zouden wij moeten 
aannemen dat de duizende constante soorten in planten- en dierenrijk 
de geschiktheid tot mutatie verloren hadden, gedoemd om nu altijd 
te blijven gelijk zij zijn, tot zij ten slotte uitsterven. Is mutabiliteit 
tijdelijk, dan vertoont elke soort een periode van veranderlijkheid, 
voorafgegaan en gevolgd door eene van onveranderlijkheid. Aan de 
eerste voorstelling knoopt zich vast de gedachte aan een leven, aan 
alle zijden omringd door een onvermijdelijken dood, aan het tweede 
denkbeeld paart zich de verheffende idee van een leven geschikt 
tot hooger leven, elk individu de kern in zich dragende voor verdere 
ontwikkeling 1 Tusschen deze twee moeten nu de resultaten van onze 
proefnemingen en van ons onderzoek der nu levende en vroeger ge- 
leefd hebbende planten en dieren uitspraak doen . Deze luidt : soorten 
