HET Z.G . KARTOGRAFISCH ONDERZOEK DER ONWEDERS. 
163 
begon en eindigde en over welke uitgestrektheid, in de breedte ge- 
meten, het onweer woedde. 
Ten aanzien van deze breedte-uitgestrektheid kwam men tot de 
ontdekking, dat het onweer zich als eenvoudige regenbui naar rechts 
en links verder uitstrekte dan de elektrische verschijnselen. In ver- 
band hiermede was de keuze van den regenval als grondslag voor de 
frontlijnen een zeer gelukkige, die veelmeer voordeelen aanbood dan 
de opgave van tijdstippen, waarop de bui zich in het zenith bevond, 
die zeer moeielijk nauwkeurig waren op te geven. 
Een gevolg van de genoemde ontdekking was de erkenning, dat de 
electrische verschijnselen eigenlijk meer als bijkomende, de regen en 
de luchtbeweging meer als hoofd verschijnsels bij een onweer zijn te 
beschouwen. 
In de tweede plaats geeft het kartografisch onderzoek gelegenheid 
nog andere verschijnselen, die het onweer vergezellen, zooals wind- 
stooten, hagelslag, trefgevallen, wolkendrift en eenige anderen te on- 
derzoeken, daar van hen, wanneer zij op een kaart met bepaalde 
teekens aangeduid zijn, een duidelijk overzicht verkregen wordt. 
Na deze korte beschrijving van de grondslagen van het kartogra- 
fisch onderzoek kan ik overgaan tot de behandeling der resultaten, 
welke ik verkregen heb uit het onderzoek van het onweer van 2 Sep- 
tember 1886, daar gedurende deze behandeling bijzonderheden om- 
trent de methode vanzelf ter sprake komen. 
De gegevens omtrent dit onweer, dat behalve over bijna geheel 
Nederland, waarschijnlijk ook over West-Duitschland en een groot 
deel van België gewoed heeft, zijn ontleend aan het on weer verslag 
van het Kon. Ned. Meteorologisch Instituut over het jaar 1886. Men 
vindt in dat verslag de volgende gegevens : Stationsnaam — tijd waar- 
op het onweer werd waargenomen — duur van de bui — richting 
van de wolken — idem van den wind — begin en einde van den 
regen — idem van den hagel, wanneer deze werd waargenomen — 
Andere gegevens stonden mij niet ten dienste. 
Uit de opgegeven begintyden van den regen werden de regenfron- 
ten geconstrueerd, die men met de dikke getrokken lijnen op de 
achterstaande kaart vindt aangeduid. *) 
Hier moet ik allereerst de opmerking maken, dat verschillende sta- 
tions meer dan éen bui vermeldden, zoodat ik al dadelijk voor de 
moeilijkheid kwam om uit te maken, welke van de twee of drie bo- 
vengenoemde buien behoorde tot de eigenlijke buienmassa, als ik deze 
J ) Een woord van dank breng ik hier aan den Heer H. G. de Smit 
te ’s-Gravenhage voor de keurige uitvoering van deze kaart. 
