OVER HST SPINNEN DER INSECTEN. 
185 
hebben, en ofschoon zij sinds November geen voedsel tot zich had- 
den genomen, bleken zij nog over een draad van ongeveer een halven 
meter te kunnen beschikken. Niet altijd evenwel is een simpele 
draad voor de jonge overwinterende rups voldoende. De halfvolwas- 
sen larve van den grooten weerschijnvlinder (Apatura iris L), die 
verloren is, als zij in het gure jaargetij op den bodem valt, bespint 
eene plaats nabij een bladknop op hare voedselplant, haakt zich 
stevig in dit. netwerk van draden vast en tracht op deze wijze den 
winter door te komen. De in het najaar nog zeer kleine rups van 
den donsvlinder (Porthesia similis Füssl.) vertoont wat meer kunst- 
vaardigheid : zij vervaardigt zich tegen den winter in een reet van 
den stam harer voedselplant een taai, rondom gesloten hulseltje. Op- 
merkelijk genoeg volgt de met deze soort zoo nauw verwante bas- 
terdsatijnvlinder (Euproctis chrysorrhoea L.) eene geheel andere 
overwinteringsmethode . De jonge larven van een zelfde eierlegsel 
blijven hier n.1- gezellig bijeen en maken zich een groot, gemeen- 
schappelijk spinsel om eerst veel later na den winter ui\teen te gaan. 
Met deze laatste voorbeelden zijn wij reeds aan een ander gebruik 
van het spinvermogen gekomen: het vervaardigen van bescherming 
verleenende woningen. Het spinnen van een gemeenschappelijke ver- 
blijfplaats is eene vrij eenvoudige bouwwijze en komt behalve bij 
den zooeven genoemden basterdsatijnvlinder nog bij verschillende 
andere soorten voor. Onder de grootvlinders b. v. vindt men het bij 
de ringelrups (Malacosoma neustria L.), bij den heideringel (Malaco- 
soma castrensis L.), bij den woldrager (Eriogaster lanestris L.) en 
bij de processierups (Thaumetopoea processionea L.). Onder de klein- 
vlinders wordt het aangetroffen bij de stippelmotten (het geslacht 
IJponomeuta), onder de bladwespen bij het geslacht Lyda. Al deze 
»nestenc( zijn van vrij eenvoudig maaksel en bestaan uit eene laag 
spindraden, die min of meer duidelijk eene holte omsluiten. Hooger 
staat de ontwikkeling van het spinvermogen bij de larven, die indi- 
vidueel zich eene woning bouwen. De spindraden vormen hierbij 
evenwel in den regel meer het bindmateriaal dan de grondstof. Een 
zeer eenvoudigen woningbouw met spinsel als bindmiddel ontmoet 
men bij vele rupsen, die de randen of de oppervlakten van twee of 
meer bladeren aaneenhechten. Yan kunstiger samenstelling getuigt 
het opgerolde blad van een bladroller (Portrix), waarbij de spindra- 
den dikwijls tot bindende strengen zijn vereenigd. Daar de larve 
tevens het opgerolde blad als voedsel gebruikt, zijn zulke kokertjes 
dan tegelijkertijd schuilplaats en spijskamer. Geheel anders is weder 
de behuizing der zakdragende rupsen (Psychidae). Men vindt hier 
een van binnen zijdeachtig kokertje, dat aan de buitenzijde is be- 
