OVER HET SPINNEN DER INSECTEN. 
187 
spindraden maken. Bij het eten van de bladeren harer voedselplant 
beginnen deze dieren steeds aan de punt en laten daarbij de midden- 
nerf van het blad onaangetast. Is zoodoende een deel van die nerf 
vrij geworden, dan behangen zij door middel der spindraden dit vrije 
deel met losgebeten bladfragmenten en verlengen het door aanhech- 
ting harer uitwerpselen. Daarna kiezen zij het uiteinde der aldus 
verlengde en versierde nerf tot rustplaats. Men heett getracht van 
deze zonderlinge gewoonte eene verklaring te geven door haar als 
toepassing van mimicry op te vatten. De bladfragmenten met de 
open, beschaduwde ruimten daartusschen zouden in uiterlijk aanzien 
overeenkomen met de kleur der rups, gezeten op hare uitwerpselen. 
Deze zou derhalve slechts eene voortzetting van de oneetbare, ver- 
sierde bladnerf schijnen en op deze wijze grootere veiligheid genie- 
ten. Eene niet onvernuftige verklaring inderdaad, die echter, als 
meer verklaringen volgens de mimicryleer, naar positieve bewij- 
zen vraagt. 
Geschiedde in alle bovengenoemde gevallen het voortbrengen van 
draden door de larve ten bate van den larvetoestand zelf, het spin- 
nen tegen het einde van de larveperiode, het vervaardigen van een 
cocon, komt een nieuwen vorm van het insect ten goede n. 1. aan 
de pop, die in hare groote hulpeloosheid een beschermend hulsel 
vraagt. Was reeds de larve in het bezit eener veiligheid biedende 
woning, dan behoeft er geen nieuw verblijf voor de pop te worden 
vervaardigd. Rupsen, die tusschen bijeengesponnen bladeren leven, 
ondergaan daar ook in den regel hare verandering. De larven onzer 
sociale wespen, die ieder in eene cel hangen, sluiten hare cel een- 
voudig met eenig spinsel dicht. De koker wormen, die over een 
huisje beschikken, dekken de opening aan beide zijden met een ge- 
weven dekseltje af. En de Psychiden hebben weinig anders te doen, 
dan den zak ergens boven den grond aan eenig voorwerp vast te 
hechten. Verscheidenheid en hooge ontwikkeling van het spinver- 
mogen bij de coconvorming heeft men daarom elders te zoeken n.1. 
bij de vrij in het water of boven den grond levende larven. 
Van de kokerwormen spraken wij reeds. Ook die soorten onder 
hen, welke als larven geene huisjes maken, bouwen toch tegen den 
tijd der gedaanteverwisseling van spinstof en zandkorrels of andere 
kleine voorwerpen ten behoeve der pop een veilig verblijf. Onder de 
kevers daarentegen is het aantel coconvormers niet groot. Het zijn 
er weinig andere dan de bekende draaikevertjes, de »schrijverkens« 
van Guido Gezelle, een paar snuittorren en nog enkele kleine minder 
bekende soorten. Het bleek mij, dat bij de snuittorren ook dan nog 
een cocon werd vervaardigd, als de larve door eene sluipwesp was 
