188 OVER HET SPINNEN DER INSECTEN. 
aangetast, zoodat in dit opzicht de keverlarve overeenkomt met die 
van verschillende vlinders en bladwespen. De cocons van de spinners 
onder de netvleugelige insecten bieden weinig merkwaardigs aan. 
Het meest bekend is die van den mierenleeuw, welke uit aan elkan- 
der gehechte zandkorrels is samengesteld. Wat meer verscheidenheid 
geven de hulsels bij de vliesvleugeligen. Cocon vorming door spinnen 
is hier regel, zij het dan ook een regel met vele uitzonderingen en 
van somtijds zeer eenvoudige toepassing. De bladwespen produceeren 
in het algemeen geen draden vóór het larvetijdperk ten einde loopt. 
Het alsdan vervaardigde pophulsel is niet zelden fraai getralied. 
Merkwaardig is zeker wel, dat de larven van het geslacht Lyda vóór 
de verpopping veelvuldig spinnen, terwijl de pop zonder eenig hul- 
sel in de aarde ligt. De larven der mieren gedragen zich verschil- 
lend: bij sommige soorten spinnend, bij andere niet. De cocons van 
de roode boschmier vormen het bekende vogelvoeder, dat men ten 
onrechte »miereneieren<ï noemt. Het voedende bestanddeel hierbij 
wordt natuurlijk door de daarin besloten larve of pop gevormd. Dui- 
delijker treedt het karakter van den cocon als bescherming verlee- 
nend hulsel op bij de sluipwespen. Terwijl toch de soorten, welke 
buiten op haren gastheer leven of die volwassen zijnde zich uitbo- 
ren, een dicht spinsel vervaardigen, verpoppen andere, die binnen 
haar gastheer blijven en daardoor reeds een beveiligend hulsel bezit- 
ten, somtijds zonder cocon. Merkwaardig vond ik bij de vervaardi- 
ging van den cocon steeds de tegenstelling tusschen het gedrag van 
vele sluipwesplarven en dat van de meeste rupsen der vlinders. Ter- 
wijl toch de rups doorgaans eerst traag hare omgeving verkent en 
dan voorzichtig deze met hulpdraden bespant, schijnt het wel of de 
haastige beweeglijkheid van vele sluipwespen reeds bij de verpop- 
pende larve is ontwaakt. Met eene soort van ware werkwoede zag 
ik meermalen groote en kleine soorten onmiddellijk na het verlaten 
harer prooi de samenstelling van haar cocon beginnen en door een 
uiterst snel buigen en strekken van het bovenlijf dezen in buitenge- 
woon korten tijd voltooien. Hebben een aantal kleine dieren een zelfde 
prooi bewoond, dan liggen hunne gezamenlijke cocons niet zelden als 
een wollige dot op en tegen hun slachtoffer. In andere gevallen ech- 
ter ligt de cocon los daarnaast en heeft deze in plaats van een draad- 
achtig aanzien een leerachtig uiterlijk. Eene enkele maal, als uitzon- 
deringen, komen ook soorten voor, waarbij de cocons op gebogen 
steeltjes staan of ook wel zijn opgehangen aan een spindraad ter 
lengte van eenige centimeters. 
Van zeer algemeene verbreiding is het coconspinnen onder de vlin- 
derlarven. Hier ook heeft de cultuur het spinvermogen in haren dienst 
