190 
OVER HET SPINNEN DER INSECTEN. 
het takje, waaraan de cocon is bevestigd en hecht deze fragmen- 
ten op de buitenzijde van het spinsel vast, zoodat dit door de kleur 
niet van de omgeving te onderscheiden is. 
In de tweede plaats verdient het opmerking dat schier alle rup- 
sen spinnen zoolang zij nog zeer jong zijn: ook die soorten waar- 
van de oudere larven geen draden meer voortbrengen. 
Men mag hieruit de gevolgtrekking maken, dat het spinnen een 
oorspronkelijk algemeen bij vlinderlarven voorkomend vermogen 
was, dat bij de soorten, welke thans geen cocon meer vervaardigen, 
verloren is gegaan. Species die boven den grond verpoppen, zullen 
natuurlijk moeilijker een beschermend pophulsel leeren ontberen 
dan zij, waarvan de rups zich tegen den tijd harer verandering in 
den grond boort en in de aarde zelve schuil voor een aantal ge- 
varen vindt. Tegenover eene enkele, die als de St. Jacobsvlinder 
(Hipocrita jacobaeae L.) bij de verpopping boven den grond alle be- 
vestiging of bedekking mist, staan verscheidene uilen (Noctuidae en 
Sphingidae), wier poppen in den grond alle bescherming door een 
spindraadhulsel hebben opgegeven. Ging op deze wijze aan de eene 
zijde de coconspinning terug, aan de andere zijde ontwikkelde zij 
zich weder tot somtijds zeer merkwaardigen bouw. Om naast het 
hierboven genoemde voorbeeld der Nola’s nog slechts een enkel an- 
der te stellen: ons inlandsch nachtpauwoog (Saturnia pavonia L.) 
spint in den hals van zijn fleschvormigen cocon aan de binnenzijde 
veerende kleppen, die den vlinder wel het uitgaan naar buiten ver- 
oorloven, doch geen binnendringen van ongenoode gasten in omge- 
keerde richting toelaten. Maar evenals onder de vleugellooze vrouwe- 
lijke vlinders nog wel eens eene zeer enkele maal een exemplaar 
wordt aangetroffen, w r aarbij zich, als eene herinnering aan oude 
tijden, weder een vleugelstomp heeft ontwikkeld, zoo ook komt het 
wel voor, dat de rups van een nachtpauwoog nog spint op voorou- 
derlijke wijze, dat zij vergeet een hulsel van samengesteld maaksel 
met veerende kleppen te vervaardigen en in plaats daarvan een ei- 
ronden cocon spint, recht en slecht, zonder veerapparaat , waaruit 
dan de vlinder in zijn tegenwoordig ontwikkelingsstadium niet meer 
in staat is zich een uitweg te banen. Zonder eenige moeite kan 
men uit onze inlandsche vlinders reeksen van soorten samenstellen 
met coconvorming van af het verpoppen zonder eenig spinsel in den 
grond tot het vervaardigen van zeer kunstige pophulsels daarboven. 
En ook voorbeelden van overgangen, van soorten die naar gelang 
van omstandigheden nu eens óp dan weder even ónder den grond 
hare metamorphose ondergaan, zijn er bij de spinners (Georaetridae) 
verschillende te vinden. 
