BENJAMIN FRANKLIN. 
197 
»Teach (or Blackbeard) « * een matrozenlied op het nemen van een 
zeeroover. Deze liedjes liet zijn broeder hem langs de deur venten. 
Het eerste had verbazend veel aftrek. De auteur in benjamin was 
gestreeld, de hoogmoed kwam om den hoek kijken en de verstandige 
vader moest kalmeerend optreden. 
Onderwijl zien wij benjamin in geestelijk opzicht groeien. Niets 
overkwam hem zonder eenig voordeel aan te brengen. Het kaarsen- 
maken en de practijk van het boekdrukken gaven hem een handig- 
heid, die hem later bij de natuurkundige proeven zeer te stade 
kwam. Lezend en schrijvend leerde hij de Engelsche taal gebruiken 
en legde hij den grondslag voor zijn stijl, die later zoo uitnemend 
werd. Hij schiep zichzelf de gelegenheden voor oefening en ontwikke- 
ling. Een deel van den Engelschen Spectator werd in dichtmaat 
overgezet en daarna weder in proza. De jonge benjamin — hij was nog 
maar zestien — werd vegetariër om geld te besparen voor het koopen van 
boeken. De rekenkunde, waartegen hij op school het hoofd had ge- 
stooten, beoefende hij in zijn vrijen tijd met goed gevolg, met behulp 
van het leerboek van cocker. Merkwaardig is het na te gaan welke 
werken hij voor zijn studies uitkoos. Locke’s beroemd boek »On Hu- 
man Understanding,* de »Art of Thinking^ door Messrs. du Port 
Royal« en »Memorable Things of Socrates« van Xenophon werden ijverig 
bestudeerd. De werken van Bunjan en de »Historical Collections« 
van Burton kocht hij in goedkoope uitgaven van zijn zakgeld. Hij 
trachtte zich de Socratische wijze van redeneeren eigen te maken. 
Een gewoon jongmensch zou in zulke lectuur geen behagen vinden, 
’t Werd steeds duidelijker, dat er in benjamin nog wat meer stak 
dan een boekdrukker. 
Omstreeks 1720 begon zijn broeder een nieuwsblad uit te geven, 
de »New-England Courant», het tweede van dien aard dat in Amerika het 
licht zag. Nieuwe gelegenheid voor benjamin, om aan zijn geestelijke be- 
hoeften te voldoen. Hij schreef ongeteekende artikels, die onder de 
deur in de drukkerij geschoven en langs dien weg in de courant op- 
genomen werden . Later, toen de broeder wegens politieke artikels 
gevangen gezeten had, was ëenjamin zelfs redacteur der courant . Er 
kwam echter oneenigheid tusschen de broeders, zoodat benjamin be- 
sloot te New-York op een drukkerij werk te gaan zoeken. 
In stilte werd het ouderlijk huis verlaten en weldra was de zeven- 
tienjarige jongen onder zeil naar New-York. Te New-York werd hij 
met het oog op werk verwezen naar Philadelphia, waarheen een veer- 
schip hem zou brengen. Het was een tocht vol avonturen, een onder- 
neming, die alleen een knaap met zijn zelfvertrouwen aandurfde. Door 
