‘220 
BENJAMIN FRANKLIN. 
Gazette van 30 Okt. 1735 schreef hij in een artikel »on the use- 
fulness of the Mathematics« o.a. : dAs to the usefulness of geometry 
it is as certain that no curious art or mechanic work can either 
be invented, inproved, or performed without its assisting principles.c 
plato’s uitspraak dat een mensch, die de 117de stelling van het 13de 
boek van de Elementen van euclides niet begreep, niet tot de rede- 
lijke wezens kon gerekend worden, vond hij wel onwaar en onredelijk; 
maar hij weigerde toch algemeen ontwikkeld te noemen, wie geen 
behoorlijke kennis van wiskunde bezat. 
De beteekenis van franklin als natuuronderzoeker ligt geheel op 
het gebied der electriciteit. Daar is hij een voorganger en baanbreker 
geweest. De eerbewijzen, die hij in zoo ruime mate en van zoo be- 
voegde zijde als geleerde ontving, golden den man, die de verschijn- 
selen der electriciteit over zulk een groot gebied onderzocht en ze 
in onderling verband samenvatte en verklaarde onder het hooge ge- 
zichtspunt van een uitgewerkte theorie. Aanvankelijk was de profeet 
echter in zijn eigen vaderland niet geëerd. Toen collinson de eerste 
brieven van franklin met een verslag van zijn proeven in een ver- 
gadering der »Royai Society « voorlas, achtte men ze niet waard, om in 
de »Transactions« opgenomen te worden; van één er van, aan het lid 
MiTCHEL gezonden, schrijft franklin zelf : »it had been read but was 
laughed at by the connoisseurs« . Wat zou zulk een boekdrukker, 
a self made man, weten van een onderwerp, nog zoo onbekend aan 
de geleerde leden der Society? Een beroemd buitenlander moest den 
Engelschen er op attent maken, dat zij een landgenoot van betee- 
kenis bezaten, franklin’s denkbeelden over electriciteit trokken eerst 
de aandacht in ruimen kring, toen de buffon den inhoud zijner brieven 
in het Fransch vertaald had. Later maakte de »Royal Society« het 
goed door franklin ongevraagd haar lidmaatschap aan te bieden. 
Men moest er anders om vragen en door minstens drie leden voor- 
gesteld worden. De »Society« ging verder. Op haar verjaardag in 1753 
kende zij franklin voor zijn ontdekkingen op het gebied der electri- 
citeit haar gouden medaille toe met een hoogst waardeerende rede- 
voering van haar voorzitter, de earl of macclesfield. Weldra be- 
hoorde franklin ook tot de leden van de Académie des Sciences te 
Parijs en in later jaren was het een wedstrijd tusschen de geleerde 
genootschappen in Europa om met franklin’s naam hun aanzien te 
verhoogen. De academies van Wetenschappen en Kunsten te Padua 
en in Spanje telden franklin onder hunne leden. Kort voor zijn dood 
in 1789 ontving hij nog een schrijven van prinses daschkoff, voor- 
zitster der Keizerlijk Russische Academie van Wetenschappen, die 
