2 26 
BENJAMIN FRANKLIN. 
bijgedragen, om de overtuiging te vestigen, dat die wet ingetrokken 
moest worden, wat dan ook het volgende jaar geschiedde. 
franklin schreef daarover in Januari 1766 : »In my own private 
judgment, I think an immediate repeal of the Stamp Act would be 
the best measure for this country. « Op de vraag of de Koloniën zich 
niet aan een gewijzigde Stamp Act zouden onderwerpen, was zijn 
kort antwoord : *No, they will never submit to it«. Of men in Ame- 
rika dan geen eerbied meer had Voor het Parlement ? »No, it is 
greatly lessened«. 
Het gevaar was tijdelijk afgewend en franklin maakte van de 
betrekkelijke stilte aan den politieleen hemel in 1766 gebruik, om 
een reis naar Holland en Duitschland te maken en het volgend jaar 
naar Frankrijk. Hij, de geleerde en de groote voorvechter van de 
vrijheden des volks, werd overal als een vorst ontvangen en gehuldigd. 
Overal stelden de voornaamste geleerden er een eer in met hem in 
kennis gebracht te worden, zelfs vorsten bleven niet achter. Franklin 
werd o.a. aan lodewijk XV voorgesteld, die op de kennismaking 
hoogen prijs stelde. In een brief aan miss stevknson beschrijft hij 
het bezoek, dat hij met john pringle in Sept. 1767 aan Parijs bracht. 
Van de inscheping te Dover hooren wij, dat de meeste reizigers be- 
gonnen met een stevig ontbijt te gebruiken. »Doubtless they thought 
that when they had paid for their breakfast, they had a right to 
it.... But they had scarce been out half an hour before the sea 
laid claim to it, and they were obliged to deliver it up. So that it 
seems there are uncertainties, even bevond those bet ween the cup 
and the lipcc De kleur van het gelaat der Fransche dames vertrouwt 
hij niet recht. »I speak generally ; for here are some fair women 
at Paris, who, I think, are not whitened by art. As to rouge, they 
don’t pretend to imitate nature in laying it on«. Hij vindt, dat de 
roode plek op de wang wel wat verdacht plotseling overgaat in het 
bleeke wit. De koning te Versailles maakt een goeden indruk op 
hem. »He is a handsome man, has a very lively look, and appears 
younger than he is«. Maar franklin is nog goed Engelschman en 
royalist. »No Frenchman shall go beyond me in thinking my own 
King and Queen the very best in the world, and the most amiable«. 
Een tintje van ironie is hierin echter niet te miskennen. De brief 
is los en geestig geschreven. Franklin was niet zoo stijf en deftig, 
als hij wel eens wordt voorgesteld. Hij schrijft ook, dat het quadrille- 
spel uit de mode is, dat ieder aan het hof te Parijs op zijn Engelsch 
whist. »And pray look upon it as no small matter, that, surrounded 
as I am by the glories of the world, and amusements of all sorts, 
