242 
DE ROL VAN HET VETWEEFSEL 
zin van het woord, a priori aangenomen dat organen, waarvan de 
functie nog niet of niet goed bekend is, indien de bouw daarvan 
reden geeft om aan te nemen dat zij niet al te onbeduidende eischen 
stellen aan de voeding, diensten doen aan het organisme. Daardoor 
juist wordt de lust tot onderzoek des te meer geprikkeld en waarlijk 
niet zonder vrucht. Men denke slechts aan de zeer belangrijke ver- 
meerdering der kennis omtrent organen als de schildklier en de bij- 
nier, waarvan de beteekenis nog voor niet langen tijd geheel in het 
duister lag. Zooals overal, is ook omtrent de werking van deze or- 
ganen nog op verre na niet genoeg bekend, om een bevredigend in- 
zicht mogelijk te maken. Maar het onderzoek daarvan heeft, in het 
bijzonder met betrekking tot de bijnier, toch wel ten duidelijkste aan- 
getoond, dat er door de cellen van het dierlijk lichaam, behalve 
stoffen, die zoo spoedig mogelijk uit het lichaam verwijderd moeten 
worden, ook andere stoffen in de bloedsbaan gebracht worden, die 
overgebracht naar andere cellen, nog zeer gewichtige diensten te ver- 
vullen hebben. 
Zoo heeft het begrip van afscheidende organen, „klieren”, een veel 
grooteren omvang verkregen dan het vroeger had . Men onderscheidt 
nu een „interne secretie”, waarbij door de organen stoffen in het 
bloed gebracht worden, naast de afscheidingen die van oudsher de 
aandacht hebben getrokken, waarvan de producten, zoo niet onmid- 
dellijk buiten het lichaam, dan toch in met de buitenwereld in ge- 
meenschap staande holten worden uitgestort. 
Nu eenmaal de aandacht gevestigd is op deze „interne secretie”, 
is het wel duidelijk geworden, dat zij niet slechts hier en daar, met 
betrekking tot enkele organen van bijzonderen aard, maar algemeen 
verbreid in het dierlijk organisme voorkomt. Daardoor komt de veel- 
zijdigheid van de samenwerking der verschillende deelen van het 
lichaam ten dienste van het geheel te sterker aan het licht. 
Een der voorbeelden van zulk een veelzijdigheid vindt men, bij de 
warmbloedige dieren, in het vetweefsel. 
Het vet, zoowel als bestanddeel van ons lichaam als van ons voed- 
sel, wordt door menigeen, die zich niet zelf met de studie van het 
dierlijk lichaam bezig houdt, als van tamelijk ondergeschikte betee- 
kenis beschouwd, dat veeleer last geeft door overmaat dan hinder 
door gebrek. Toch is het een onontbeerlijk bestanddeel van ons lichaam, 
dat dit, hoe vrijgevig het er ook meê omgaat wanneer de voorraad 
ruim is, nooit geheel prijs geeft, zelfs niet in den uitersten nood. Na- 
genoeg overal in het lichaam, in alle weefsels die het samenstellen, 
komt, hier meer, daar minder, vet voor. Maar in verreweg de grootste 
