BIJ DE WARMBLOEDIGE DIEREN. 
253 
Met zekerheid is daarentegen bewezen dat het dierlijk lichaam in 
staat is uit koolhydraten vet te maken. Men heeft dieren gevoederd 
met voedsel van bekende samenstelling, dat weinig vet, niet meer 
eiwit dan noodig was en rijkelijk zetmeel bevatte en dan onderzocht 
hoeveel vet er in het lichaam werd afgezet. Het was natuurlijk noo- 
dig te weten niet alleen hoe het voedsel samengesteld was, maar 
ook hoeveel daarvan dagelijks werd opgenomen. Daarom zijn ganzen 
voor zulke proeven zeer geschikt, dieren die zich goed laten vet- 
mesten en die men, door de bekende wijze van instoppen, kan dwin- 
gen dagelijks een bepaalde hoeveelheid voedsel op te nemen. De 
proeven zijn intusschen ook bij andere diersoorten, zoogdieren daar- 
onder begrepen, met denzelfden uitslag herhaald. Om te weten te 
komen hoeveel vet er in het lichaam was afgezet, ging men op de 
volgende wijze te werk. Eenige dieren van denzelfden leeftijd en van 
nagenoeg hetzelfde gewicht werden, door ze eenige dagen honger te 
laten lijden, arm aan vet gemaakt. Nu werden er een paar gedood 
en werd onderzocht hoeveel vet zij bevatten, terwijl de andere op de 
vooraf vastgestelde wijze gevoederd werden. Na eenigen tijd, als zij 
belangrijk in lichaamsgewicht toegenomen waren, werden ook deze 
dieren gedood en werd ook hier het gehalte van het lichaam aan vet 
bepaald. Men begrijpt dat de onderstelling, dat zij bij het begin der 
voedering juist evenveel vet bevatten als de toen geslachte dieren, 
waarbij trouwens ook onderling niet onbelangrijke verschillen gevon- 
den werden, niet zoo maar kon worden aangenomen . Maar men vond 
daarin ten minste grond voor een redelijke schatting. Nu bleek de 
rijkdom aan vet van de gevoederde dieren zoo groot, dat die, ook al 
schatte men de hoeveelheid daarvan bij het begin der voedering bui- 
tensporig hoog, niet verklaard kon worden door de vorming van vet 
op kosten van het eiwit en het vet van het voedsel, zelfs al wilde 
men de geheel onaannemelijke onderstelling aanvaarden, dat al de kool- 
stof van deze bestanddeelen in vet was opgestapeld. Derhalve moest 
worden besloten, dat het lichaamsvet der gemeste dieren, althans voor 
een aanzienlijk deel, uit het zetmeel van het voedsel ontstaan was. 
Waar en hoe dit gebeurt ligt nog geheel in het duister. Wanneer 
men bedenkt dat het zetmeel van het voedsel in den vorm van diui- 
vensuiker door het bloed naar de verschillende organen wordt ge- 
bracht, dan begrijpt men dat het organisme een gewichtigen arbeid 
te verrichten heeft om daaruit vet te maken. Niet alleen moeten een 
aantal molekulen glycose, C 6 H l2 0 6 , op kunstige wijze samengévoegd 
worden, om daaruit den glycerylester b.v. van palmitinezuur te doen 
ontstaan, maar een enkele blik op de formule van palmitine, C 51 H 98 0 6 , 
