DE ROL VAN HET VETWEEFSEL 
256 
eenigen om aan de oppervlakte een gelijkmatige, op het water drij- 
vende laag van olie te vormen. Wanneer men echter vloeibaar vet, 
onder voorwaarde dat het vrij vetzuur bevat, met een verdunde op- 
lossing van soda vermengt, dan ontstaat er, ook bij voorzichtig toe- 
schenken, terstond een emulsie : de vloeistof wordt melkwit. Er ont- 
staan, tengevolge van de vereeniging van de vetzuurdeeltjes met de 
soda, krachtige stroomingen, waardoor de olie verdeeld wordt in drop- 
peltjes, die aanstonds door een laagje zeep omhuld en daardoor ver- 
hinderd worden weer samen te vloeien. Het verschijnsel blijft uit, in- 
dien men de proef zoo inricht dat de zeep geen neerslagvliesjes om 
de vetdroppels kan vormen, hetzij door de zeep al te gemakkelijk 
oplosbaar, hetzij geheel onoplosbaar te maken. 
Evenals in de reageerbuis wordt nu in den darm het vet van het 
voedsel, dat, ook al was het in vasten vorm opgenomen, toch bij de 
lichaamstemperatuur vloeibaar geworden is, wanneer het uit de 
maag komt, tot een emulsie gemaakt, omdat het zelf vetzuren bevat, 
terwijl in den darm gedurende de spijsvertering door verschillende 
klieren soda wordt uitgestort. 
Het op deze wijze verkregen voordeel is van tweeërlei aard. Aan 
den eenen kant wordt het vet nu verhinderd te blijven kleven aan 
de oppervlakte van klompjes eiwit, die nog verteerd moeten worden 
en daardoor voor de werkzame bestanddeelen der spijsverteringssap- 
pen, die wel in water maar niet in vet oplosbaar zijn, ontoeganke- 
lijk gemaakt zouden worden. Aan den anderen kant wordt de opper- 
vlakte van het vet, door de verdeeling in tallooze uiterst kleine drop- 
peltjes, ontzaglijk vergroot en daardoor wordt de gelegenheid voor 
verdere splitsing zeer aanzienlijk bevorderd. Er wordt namelijk in 
den darm een stof afgescheiden, die, veel krachtiger dan dat in de 
maag geschiedt, vet in vetzuur en glycerine splitst. Hoe grooter op- 
pervlakte nu het vet aan deze aanbiedt — de zeepvliesjes die de vet- 
bolletjes omhullen, vormen daarbij geen beletsel — op des te grooter 
schaal en des te sneller kan de splitsing plaats vinden. 
Zoo is alles er op ingericht om zoo volledig mogelijk al het vet 
van het voedsel, voor de resorptie, in vetzuur en glycerine te split- 
sen. Dat men nu in de cellen, die de darmvlokjes bekleeden, vetdrop- 
peltjes vindt, is geen voldoende grond om aan te nemen, dat die als 
zoodanig, als emulsie, opgenomen zouden zijn. Integendeel, er is 
veel dat daartegen pleit. In elk geval kan vorming van vet na de 
resorptie van vetzuren plaats vinden. Het is zelfs niet eens nood- 
zakelijk dat daarbij tegelijkertijd glycerine geresorbeerd wordt; die 
levert het organisme, als het er op aankomt, zelf. Dat is gebleken 
