258 
BE ROL VAN HET VET WEEFSEL 
langrijke ophooping van vet is dus alleen mogelijk bij rijkelijke voe- 
ding. Nu is er, althans bij de dieren die voor het vetmesten gebruikt 
worden en ook bij den mensch, geen kans dat de overmaat in het 
vet van het voedsel gelegen zou zijn, omdat de spijsverteringsorga- 
nen daarvan slechts een beperkte hoeveelheid verdragen. Zoodra het 
voedsel er te rijk aan is, wordt niet alleen de overmaat ongebruikt 
weer uit het lichaam verwijderd, maar ontstaan er bovendien stoor- 
nissen, tengevolge waarvan ook de andere bestanddeelen van het 
voedsel niet goed meer verteerd en in de bloedsbaan opgenomen kun- 
nen worden. Met zetmeel daarentegen is het geheel anders gesteld. 
Aardappelen, rijst, brood, ook suiker, kunnen in zeer aanzienlijke 
hoeveelheden dagelijks als voedsel worden gebruikt, zonder dat al te 
hooge eischen gesteld worden aan de spijsvertering. 
Van daar dan ook dat door geneeskundigen, bij het voorschrijven 
van een leefregel aan patiënten die zich van een overmaat van het 
vet wenschen te bevrijden, met een gerust hart het gebruik van vet 
wordt toegestaan. Zij behoeven niet te vreezen voor een gebruik 
daarvan zoo' ruim, dat daardoor het aan het lichaam toegevoegde 
scheikundig arbeidsvermogen te hoog zal stijgen. Bovendien, vet be- 
lemmert de afscheiding van maagsap en bevordert het gevoel van 
verzadiging, zoodat bij rijkdom van het voedsel aan vet, van zelf 
minder voedsel in het geheel wordt begeerd. Daarom vooral is het te 
doen. Al de zoogenaamde ontvettingskuren, van banting, van ebstein, 
van oertel, schrijven een hoeveelheid voedsel daags voor, te gering 
om op den duur het lichaam van een volwassen mensch te onder- 
houden. Daaraan ligt het ook, dat geen van deze kuren langen tijd 
achtereen zonder groote bezwaren kan worden verdragen. 
De dagelijksche ervaring leert, dat bij den eenen mensch lichter 
dan bij de anderen de ophooping van vet om de in buik- en borst- 
holte gelegen organen en onder de huid tot een zoodanige hoogte 
klimt, dat daarvan hinder, of zelfs ernstig nadeel ondervonden wordt. 
De kennis van de stofwisseling is niet voldoende, om van dit ver- 
schil, in elk bijzonder geval, een bevredigende verklaring te geven. 
Maar in het algemeen kan wel gezegd worden, dat bij verschillende 
personen de intensiteit van de stofwisseling, de hoeveelheid stof dus 
die dagelijks door het lichaam ontleed wordt, onafhankelijk van den 
wil, verschillend is. Zeker is het in elk geval, dat de mate van op- 
hooping van vet in het vetweefsel beheerscht wordt door de ver- 
houding tusschen aanvoer en verbruik van stof, in hoofdzaak van 
koolhydraten en vetten. Is het evenwicht verbroken, dan is naar een 
herstel daarvan te streven zoowel door verandering van het verbruik 
