260 DE HOL VAN HET VETWEEFSEL BIJ DE WARMBLOEDIGE DIEREN. 
daad van koolhydraten een gevaarlijke klip is. Bijzondere matigheid 
is ook geraden met betrekking tot alkohol, een stof die door het ar 
beidsvermogen dat zij aan het lichaam afstaat, tot de besparing van- 
vet bijdraagt en dus voor dengene, die met aanleg, tot zwaarlijvig- 
heid behebt is, nog een gevaar voegt bij dat. voor het zenuwstelsel, waar- 
mede zij ieder zonder onderscheid bedreigt. Het is aan ieder bekend 
hoezeer het bier, dat tegelijkertijd alkohol en koolhydraten aan het 
lichaam toevoert, de ophooping van vet in de hand werkt. Misschien 
speelt ook de groote hoeveelheid vloeistof die de onmatige bierdrin- 
ker gewoon is tot zich te nemen, hier een rol. 
Maar wie zich voor een te sterke vulling van de voorraadschuur 
van het vetweefsel wenscht te vrijwaren, heeft niet alleen op het voed- 
sel, de inkomsten, te letten, maar ook op de uitgaven, in de aller- 
eerste plaats op een geregelde, krachtige beweging van alle spieren 
van het lichaam . Daaraan is een zoo bij uitstek groote waarde toe 
te schrijven, omdat door spierarbeid niet alleen de ophooping van vet 
wordt tegengegaan, maar ook de voeding der spieren zelven verbe- 
terd, bloedsomloop en ademhaling bevorderd en daardoor weer de 
verrichtingen van allerlei andere organen in de hand gewerkt wor- 
den. Ook is het wenschelijk het verlies van warmte niet al te zeer 
te beperken, zoodat het lichaam gedwongen wordt niet al te zuinig 
te zijn met de ontwikkeling van warmte. Daarom is zwemmen een 
zoo bijzonder doelmatige lichaamsoefening, omdat daarbij de afkoe- 
ling door de aanraking met het water met de inspanning der spieren 
samen werkt om het verbruik van stof te verhoogen. 
Zoo heeft ook in het hier besproken opzicht de physiologie den 
weg gewezen aan de gezondheidsleer. Het onderzoek naar de stoffen, 
die het voedsel moet bevatten om vet aan de voor het opnemen 
daarvan bestemde cellen te leveren en naar de omstandigheden waar- 
onder het organisme den in die cellen opgestapelden voorraad op- 
eischt, is voldoende gevorderd om te beoordeelen hoe de gezonde 
mensch het leven heeft in te richten, om voor een behoorlijke vulling 
van het vetweefsel te zorgen, ook al is het nog geenszins mogelijk 
in bijzonderheden aan te wdjzen hoe het komt, dat bij den een die 
vulling zooveel lichter de gewenschte maat overschrijdt dan bij den 
ander. Is het echter tot een hinderlijke overschrijding van de maat 
gekomen, of blijft, zonder dat de schuld aan een te armoedige voe- 
ding gew r eten kan worden, de ontwikkeling van het vetweefsel al te 
zeer ten achter, dan treedt de gezondheidsleer als raadgeefster op 
den achtergrond en laat zij de eerste plaats over aan de geneeskunst. 
