‘276 
LEDERBEREIDING EN WETENSCHAP. 
liezen, dat ’t vraagstuk hier zeer eigenaardig is. De huid houdt de 
kalk vast, zoodat, bij voorbeeld, uitwasschen met water van weinig 
nut is; en de kalk wordt door het zuur wel geneutraliseerd en kan 
dan gemakkelijker worden uitgewasschen, doch de overmaat van 
zuur wordt geabsorbeerd, de kalkzwelling verdwijnt en maakt plaats 
voor een zwelling, door het zuur veroorzaakt — hetgeen, tenminste 
bij lichtere huidsoorten, juist zorgvuldig moet worden vermeden. 
In de confijt daarentegen schijnen de werkzame bestanddeelen hoofd- 
zakelijk zouten van ammonia en van aminen te zijn, door rotting der 
stikstofhoudende stoffen uit den mest ontstaan. Deze schijnen zich 
met de geabsorbeerde kalk om te zetten en haar te vervangen door 
ammonia of aminen, die de huid weinig doen zwellen en onschade- 
lijk zijn. Zulke werkingen zijn bij colloïden herhaaldelijk aangetrof- 
fen: Zwavelarsenicum neemt bijvoorbeeld uit chloorbarium-oplossing vrij 
wat bariumhydroxyde op, dat er door water niet is uit te wasschen ; 
WHiTNEY en ober (1902) konden echter met behulp van chloor- 
ammonium 90 pCt. daarvan weder in oplossing brengen. Ook in den 
bodem spelen zij een groote rol (men raadplege hierover van bem- 
melen in het Zeitschrift f. anorg. Ch., deel 23, blz. 356 (1900)). 
De werking der confijt is evenwel niet uitsluitend, zelfs niet in 
hoofdzaak, ontkalkend. Men bezigt haar bij voorkeur bij het bereiden 
van zachte, buigzame ledersoorten (bovenleder voor schoenen, glacé- 
leder en dergelijke). Zij doet dan de in de kalk gezwollen huid we- 
der samenvallen en lost een deel der huidsubstantie — hef gemak- 
kelijkst oplosbare deel, dus waarschijnlijk de interfibrillaire stof — 
op ; ongeveer zooals men gesteven linnen zacht kan maken door er 
met water de stijfsel uit te wasschen. Deze werking is ongetwijfeld 
een bacteriën-, resp. enzymwerking en eitner vergelijkt haar met 
het oplossen of doen vervloeien van voedingsgelatine door bepaalde 
bacteriënsoorten . 
wood is van een andere meening: de meest werkzame bacteriën- 
soorten behooren tot de niet- vervloeiende . Ook komen zij niet 
oorspronkelijk in den mest voor, doch vinden daarin een geschikten 
voedingsbodem. Van de talrijke, door hem onderzochte soorten waren 
er twee, die gezamenlijk in gepeptoniseerde en met ammoniumzouten 
bedeelde gelatine gekweekt, een vocht leverden, dat zich geheel ge- 
droeg als de confijt. 
( Slot volgt.) 
