288 
OVER HET GEBRUIK DER ATMOSFERISCHE STIKSTOF 
de electrische energie ergens anders voor diende dan om een hooge 
temperatuur te verkrijgen, zoodat hier ook niet anders was te ver- 
wachten dan een goede overeenkomst met de berekende uitkomsten, 
daar ook deze berekening berust op de veronderstelling, dat het proces 
zuiver een kwestie van warmte is. De andere onderzoekers, zooals 
v. lepel, stelden hunne gasmengsels direct bloot aan de inwerking 
van soms zeer hoog gespannen electrische ontladingen. Uit de tabel 
blijkt verder, dat het gehalte aan NO in het evenwicht toeneemt 
met de temperatuur, zooals wij reeds beredeneerd hebben. 
Wanneer nu de temperatuur geen anderen invloed had op het 
verloop der stikstof-oxydatie dan de hier geschetste, dan zou van de 
vorming van NO bij die hooge temperaturen voor de praktijk totaal 
geen nut te trekken zijn. Het evenwicht, dat we door de tempera- 
tuurverhooging zoo gunstig mogelijk hadden gemaakt voor het gehalte 
aan NO, zou bij de daarop volgende verlaging der temperatuur, 
achtereenvolgens weer alle evenwichtstoestanden doorloopen, die bij 
telkens lagere temperaturen behooren. Dit beteekent dus, dat bij 
daling van temperatuur weer de zoo moeilijk verkregen verbinding 
hoe langer hoe meer zou ontleden, totdat zeker bij 1000° reeds weer 
praktisch alle NO zou verdwenen zijn. Schijnbaar is hier geen ontkomen 
aan; want NO kunnen we niet laten absorbeeren en het N0 2 , dat wel 
voor absorptie vatbaar is, vormt zich pas uit NO en zuurstof bij ongeveer 
500° a 600°. Gelukkig heeft echter de temperatuursverandering nog 
eenen anderen invloed dan verandering van het gehalte aan NO in 
het evenwicht, nl. op de reactiesnelheid. Zooveel te hooger tempera- 
tuur, zooveel te sneller wmrdt het evenwicht bereikt en, wat het voor- 
naamste is, ook het omgekeerde is waar : zooveel te lager tempera- 
tuur, zooveel te langzamer wordt de bestaande verhouding veranderd. 
Dit is een invloed der temperatuur op alle scheikundige werkingen 
zonder uitzondering. Gevolgen van die vergrootingen der reactiesnel- 
heden door temperatuurverhooging zijn b.v. de ontploffingen. Zuurstof 
is bij gewone temperatuur vrij inactief, bij 300° begint ze pas merk- 
baar met waterstof zich te verbinden, bij flink verhoogde is ze 
daarentegen zeer energisch. Zwavelzuur en ammonia werken bij 
— 65° niet merkbaar meer op elkaar in. De inversiesnelheid van 
rietsuiker wordt door een temperatuursverhooging van 30° ongeveer 
50 maal vergroot. In ’t algemeen wordt de reactiesnelheid bij ver- 
hooging van 10° twee tot drie maal grooter. ’t Is dan ook alleen 
te danken aan die vermindering der reactiesnelheid bij verlaging 
van temperatuur, dat we bij gewone temperatuur NO kunnen 
houden, zelfs geheel zuiver kunnen houden, terwijl toch, in- 
