292 
DE ZONECLIPS VAN 1905. 
door de gevoelige plaat waren weergegeven . Dat zij vroeger wel ge- 
zien zijn blijkt uit een verslag, in 1870 door Sir norman lockyer 
uitgebracht. 
„En wat gebeurde intusschen?” zoo zegt hij. Een protuberans, die 
klaarblijkelijk op eenigen afstand van den rand wortelde, was lang- 
zamerhand buiten dien rand getrokken ; oogenschijnlijk werd zij veel 
hooger en zag men haar, om zoo te zeggen, in perspectief over den 
rand. Maar wat ik eerst zag veranderde zeer spoedig, en wel zoo, 
dat die verandering niet anders kon worden verklaard dan uit cy- 
clonen, die als bommen in de omgeving der zon werden opgeworpen. 
Ik betitelde met den naam ,, bewegingsvormen” deze gedaanten, die 
in geen opzicht op die van de protuberans geleken. Men kan zich 
van de buitengewone snelheid dier waargenomen vormen geen voor- 
stelling maken ; maar wat haar aard aangaat waren het als het ware 
ringen van rook , die door een ontzaglijke drcumsolaire werking 
in de hoogte werden geworpen. 
Nu, vijf-en-dertig jaren later dus, zijn deze „ruit”-vormen, zooals 
men ze in de spectroskopie noemde, door de plaat in hare ware ge- 
daante weergegeven. 
Er waren twee objectieven van 4 cM. opening en 4 M. brandpunts- 
afstand opgesteld om naar intra-Mercuriale planeten te zoeken en de 
platen werden in de eene 63, in de andere 120 sekonden blootge- 
steld. Voorzooverre echter tot nog toe de negatieven zijn onderzocht, 
heeft men daarop geen onbekend voorwerp kunnen ontdekken. Op 
beide platen komt Mercurius zelf voor, elf uur na hare binnenste 
conjuntie, als een ster van de 5e of 6e grootte. 
Prof. knopf mat ook met goed gevolg de lichtsterkte van de 
corona met een photometer naar Weber; maar de reducties, die de 
oorspronkelijke waarnemingen moeten ondergaan om de eindresulta- 
ten te kunnen opmaken, zijn nog niet ver genoeg gevorderd om 
daaromtrent nu reeds mededeeling te doen. (Naar Nature , April 
5, 1906, p 537.) v. d. V. 
