294 
LEDERBEREIDING EN WETENSCHAP. 
doen ontstaan, dat zij ook bij ’t looien slechts dient om de vezels 
der huid te doen samentrekken en harder te maken. Een meer ratio- 
neele zienswijze vindt men ’t eerst in een verslag van proeven door 
SÉGUIN ondernomen met de bedoeling om hetlooiproceste bespoedigen *). 
Met verbazing leest men daar, dat vroeger niet alleen het looien, 
maar ook het kalken der huiden een jaar of langer duurde. En 
ofschoon de snellere looimethode van séguin eerst veel later in de 
practijk ingang heeft gevonden, is ’t toch zeer merkwaardig, dat hij 
de beginselen, die thans op den voorgrond treden (looistof -oplossingen, 
bewegen der huiden, gebruik van extracten) reeds zoo scherp doet 
uitkomen. 
In de schors is volgens séguin een bepaald, in water oplosbaar 
»principe« aanwezig (wij zouden thans zeggen: een bepaalde stof e n 
noemen die eikenlooizuur), dat met de huid een onoplosbare verbin- 
ding kan aangaan. Want een looistof-oplossing in water bezit de 
eigenschap om een h)'m-oplossing neer te slaan ; en aangezien de 
huid de grondstof is der lijm, is het duidelijk, dat ditzelfde proces 
in de huid kan plaats hebben, m . a . w . : 
Leder zou zijn een scheikundige verbinding van looizuur en lijm. 
De meening van séguin vond bij zijn tijdgenooten en nog geruimen 
tijd daarna vrij algemeen bijval. Zij had dan ook hare voordeel en, 
verklaarde de verschijnselen op eenvoudige wijs, en liet zich, hoewel 
niet zonder bezwaren, tot andere looimethoden uitbreiden (de andere 
straks genoemde stoffen slaan lijm-oplossing niet of niet zoo gemak- 
kelijk neer). Verschillende geleerden o.a. davy en g. j. mulder 
hebben beproefd voor het neerslag van looizuur-lijm een bepaalde 
samenstelling, een formule, te vinden. Uit hunne onderzoekingen bleek 
echter, dat van één bepaalde samenstelling geen sprake was, men 
moest er minstens drie aannemen. 
Ernstig verzet tegen deze theorie kwam eerst van fr. knapp (*The 
pioneer of scientific research in leather manufacturen*) zegt Procter) 
in een zeer merkwaardige verhandeling (Dingl. Pol. J.,1858). 
Knapp vestigt er de aandacht op, dat de verbinding van lijm met 
looizuur, nadat men ze van de oplossing gescheiden en gedroogd 
heeft, hard en bros is, terwijl leder zich juist onderscheidt door 
1 ) Rapport au Comité de Salut public sur les nouveaux moyens de 
tanner les Cuirs, proposés par lecit. armand séguin, par les cit. lelie vre 
et PELLETiER (Annales de Chimie, Tomé 20, 1797). 
2 ) Fr. Knapp, die een zwager was van liebig, is in 1904 op 90-jarigen 
leeftijd overleden; zijne levensbeschrijving vindt men in de Berichte der 
deutschen chem. Gesellschaft, deel 37. 
