LEDERBEREIDING EN WETENSCHAP. 
303 
holten gaat bevatten, die echter bij verdere uitdroging weder kunnen 
verdwijnen ? 
3. CHROOMLOOIING. 
Looiing met minerale stoffen. Vroeger is reeds gewezen op de 
eigenschap der gelatine om in sommige zoutoplossingen minder sterk 
te zwellen dan in zuiver water ; laat men dus gelatine in water 
zwellen en brengt men haar in een zoodanige oplossing, dan verliest zij 
water. Volgens hofmeister staan in in dit opzicht de oplossingen van 
zwavelzure zouten bovenaan. 
Voor de huid geldt hetzelfde. Brengt men dierlijke huid in een 
oplossing van zwavelzuurzout en wel liefst in een sterke oplossing 
— dus van een gemakkelijk oplosbaar zout, zooals van zwavelzuur 
ammonium, -magnesium of -natrium, — dan wordt aan de huid water 
onttrokken, de vezelbundels splitsen zich en er ontstaat een soort van 
leder, gelijk dat vroeger is beschreven voor den (eveneens wateront- 
trekkenden) alcohol. 
Bestendiger en practisch bruikbaar wordt dit leder echter eerst, 
wanneer tegelijkertijd (en zelfs uitsluitend) zouten van meerwaardige 
metalen, (zooals aluminium, chroom en ijzer, ook titanium) aanwezig 
zijn. Het zoogenaamde aluingare of witgare leder is sedert onheug- 
lijke tijden bekend en voor sommige doeleinden (schootsvellen, enz.) 
in gebruik, hoewel het, zooals reeds terloops werd vermeld, door 
water gemakkelijk wordt aangetast. 
Chroomlooiing . Van veel meer beteekenis is het chroomleder ge- 
worden , meer in ’t bijzonder voor de vervaardiging van het boven- 
leder voor schoeisel en van drijfriemen . 
In de histologie is reeds lang (sedert 1840) het chroomzuur in 
gebruik om dierlijke weefsels te fixeeren of te harden en in de photo- 
graphie dient (sedert 1855) voor het kooldrukprocédé de chromaat- 
gelatineplaat, waarvan de gelatine onder de gezamenlijke werking van 
licht en chroomzuur onoplosbaar wordt. In beide gevallen ontstaat 
uit het chroomzuur door reductie chroomoxyde , dat zich met de pro- 
teïnestoffen verbindt. Behandelt men derhalve gelatine met eenigszins 
basische chromi-oplossingen, dan treedt een dergelijk verschijnsel 
op ; de gelatine kleurt zich gelijkmatig en vrij sterk groen, doch wordt 
in water , zelfs in kokend, geheel onoplosbaar. Waarschijnlijk komt 
de werking der chroomverbinding met die van de hierboven bedoelde 
zouten overeen, doch is sterker. 
