318 
DE GROOTSTE VRUCHT DER AARDE. 
den vogel. Geen wonder, dat de bijgeloovige zeelieden angstvallig 
deze verderfelijke plaats meden. 
Niet alleen haar duistere afkomst gaf stof tot allerlei verhalen, 
maar ook aan de vrucht zelf werd een bijzondere macht toege- 
schreven. Zij heette een krachtig middel te zijn tegen allerlei vergiften. 
De vorsten van Hindostan, bevreesd ook eenmaal het slachtoffer te 
worden van giftmengers, zooals zij zelf zoo dikwijls hunne vijanden 
vergiftigden, waren dus zeer op ’t bezit dier vruchten gesteld. Groote 
sommen hadden zij er voor over! Zij geloofden, dat water, welk 
zwaar vergift het ook bevatte, uit de schaal van deze cocosnoot 
gerust kon worden gedronken. Hiervan wist de koning der Malediven 
ten bate zijner schatkist handig partij te trekken. Alle noten, die 
bij de eilanden gevonden werden, verklaarde hij tot zijn eigendom. 
De doodstraf trof hem, die het waagde, er één in zijn bezit te houden. 
Door den vorst werden ze dan voor veel geld verkocht of als kost- 
bare geschenken anderen vorsten aangeboden. 
Alle roem is echter vergankelijk, zoo ook die van deze cocosnoot. 
Hij nam een einde, toen in 1743 de plant zelf ontdekt werd op de 
Seychellen, eenige eilandjes ten noorden van Madagaskar. Deze eilan - 
den waren reeds in 1505 door de Portugeezen ontdekt, en werden 
in 1743 door de Franschen in bezit genomen. Sedert 1794 behooren 
ze aan Engeland. 
Op drie van de Seychellen-eilanden groeit de palm, dikwijls vlak 
bij de kust, zoodat de vruchten in zee vallen en door wind en stroomen 
in N.O. richting worden gedreven. Vandaar, dat de eenige plaats, 
waar zij bekend waren vóór de ontdekking van den boom, de 
Malediven-eilanden waren. 
Bij voorkeur groeit de palm in nauwe dalen Op het eiland Praslin 
heet een van die dalen dan ook: Ravijn van de Goco de Mer. Door 
die palmen met hunne honderd voet hooge stammen en sierlijke 
kronen van groote waaiervormige bladeren, is dit dal een van de 
mooiste plekjes der tropische luchtstreek. 
Uit de oksels der onderste bladen komt een groote, dikke, weinig 
vertakte bloeikolf, onderaan door een scheede omgeven. De bloemen 
zijn éénsiachtig. De vrouwelijke bloem is groot en bevat een drie- 
hokkig vruchtbeginsel, ieder hokje met één zaadknop. In den regel 
komt er echter maar één hokje tot ontwikkeling. Daaruit ontstaat 
dan de reusachtige vrucht. Dikwijls zitten er eenige, soms wel tien, 
zulke vruchten bij elkaar aan één kolf. ’t Gezamenlijke gewicht 
daarvan bedraagt dus een paar honderd kilo’s. 
De vruchtwand bestaat uit verschillende lagen ; de buitenste laag, 
