EEN TEGENSPRAAK VAN ÏENDEL'S WET 
DER ERFELIJKHEID 
DOOR 
C. L. W. NOOR DU IJ INI. 
In het nummer van Augustus 1904 van dit tijdschrift, waarin ik 
een kort overzicht gaf van Mendel’s wet der erfelijkheid, gaf ik op 
bladz. 338 als mijne meening te kennen dat „na een groot aantal 
jaren , proefnemingen, als door Mendel beschreven tot andere resultaten 
zullen leiden , omdat de praeponderantie van de wilde soort op de 
variëteit afhankelijk moet zijn van den duur waarin deze laatste rein 
is voortgeteeld. 
Zooals men weet vond de abt gregor mendel dat bij kruising van 
planten der oorspronkelijke soort met die van een der variëteiten, 
welke dan ook, alle daarvan komende hybriden de uiterlijke kentee- 
kenen der oorspronkelijke soort hadden. Deze ontdekking, alsmede 
de volgende generaties der hybriden, deden hem besluiten zijne proef- 
nemingen mede te deelen in de zittingen der natuurkundige vereeni- 
ging te Briinn op 8 Februari en 8 Maart 1865, waarna bovenge- 
noemde gevolgtrekking als de Wet van mendel bekend is geworden. 
Hij nam voor zijn proeven 34 meer of minder verschillende erwten- 
variëteiten, die hij vooraf aan een 2-jarige proefneming had onder- 
worpen, om te weten of deze zich onveranderd voortkweekten. 
Tot voor enkele jaren schijnt aan mendel’s proefnemingen weinig 
aandacht te zijn geschonken ; in deze eeuw eerst hebben zij aan vele 
natuurvorschers een nieuw arbeidsveld voor proeven geopend, en voor 
zoover ik weet schaarden zij zich tengevolge der verkregen resultaten 
aan mendel’s zijde. Op grond van eigen waarnemingen kan ik niet 
geheel met hen medegaan. 
Wij weten dat geheel gelijke variëteiten van plant of dier bij oor- 
deelkundige teeltkeus, dus door verwijdering van afwijkende exem- 
plaren, reeds na enkele geslachten volkomen zuiver voorttelen en 
