EEN TEGENSPRAAK VAN MENDEL’s WET DER ERFELIJKHEID. 323 
zooals ik verwachtte, volkomen gelijk aan jonge wilde kanaries in hunne 
nestveeren, dus vóór den eersten rui. Die uit de kruising met groen- 
bonte zijn meerendeels geheel gelijk aan jonge wilde kanaries, maar 
daaronder zijn er die witte veeren in den staart en de vleugels hebben, 
terwijl ook de buik lichtgeel is. De jongen van de wilde met de 
gele variëteit zijn allen groenbont en hebben voor bijna de helft de 
gele veeren van de gele variëteit, 
De gele kanarie, nu ongeveer 350 jaar bekend en in die kleur 
voortgeteeld, blijkt derhalve in hare erfelijke eigenschappen zóó 
krachtig te zijn geworden dat zij bij kruising met de oorspronkelijke 
soort ook haar gele kleur voor een groot deel op haar jongen over- 
brengt; hetwelk ik een bewijs acht voor mijne meening dat mendel’s 
wet enkel opgaat voor kruisingen van de oorspronkelijke soort met 
die variëteiten die öf sinds kort bestaan, óf niet rein zijn voortge- 
teeld, óf, wat de dieren betreft, albino’s zijn. 
Groningen, Juni 1906. 
DE LANGSTE TUNNEL. 
In het departement „Bouches-du-Rhóne”, ten noorden van Mar- 
seille, komt een belangrijk kolenbekken voor, waarvan de stadjes 
Gardanne, Fuveau en Trets de voornaamste centra zijn. De hier door 
een 12-tal maatschappijen geëxploiteerde brandstof is geen eigenlijke 
steenkool, maar als afgezet in kalkgesteenten der krijtformatie tot 
de bruinkolen (ligniet) te rekenen. Doordien de lagen veelvuldig 
geknikt en gespleten zijn, heeft het hemelwater gemakkelijk toegang 
tot de mijnen en geschiedde de ontginning aanvankelijk alleen in het 
droge jaargetijde. Daarna trachtte men de mijnen droog te houden 
door den aanleg van afvoerkanalen en pomp -installaties, doch dit 
veroorzaakte groote onkosten, die per ton kolen gemiddeld 2 frank 
bedroegen. 
Aangezien de mijnen, hoewel tamelijk diep onder den beganen 
grond, toch boven de Middellandsche zee liggen, en daarvan slechts 
omtrent 15 Kilometer hemelsbreed verwijderd zijn, kwam biver, 
één der directeuren, op het denkbeeld een tunnel aan te leggen, die 
de mijnen met de zee verbond, en behalve den geregelden afvoer van 
het water tevens dien van de kolen mogelijk zou maken. Met het 
eerste en voornaamste gedeelte, dat „galerie de la mer” gedoopt is, 
en ten noorden van Marseille aan het strand aanvangt, om zacht 
stijgend nabij Gardanne in de mijn, 18 M. boven vol-zee, uit te 
