SPECIES AND VARIETTES. 
337 
steeds minder. Zoo kunnen alle eigenschappen, die wij zien dat toe- 
of afnemen, ook de kleuren der bloemen, onderzocht worden op deze 
wet, indien het ons maar gelukt een eenheid te vinden, waarmede 
wij de eigenschap meten kunnen. Meestal is de verkregen curve 
sy metrisch, is zij links en rechts gelijk ; maar niet zelden gebeurt 
het dat de stijging snel is aan de eene, de daling langzaam aan de 
andere zijde, b.v, bij het aantal lintbloempjes ; een verschijnsel 
waarvan de beteekenis niet duidelijk is. 
Wat hier nu de ervaring leert, zoowel bij individueele als partieele 
fluctuatie, geldt ook in theorie. Newton ontdekte dat de hoofd wet 
der kansrekening wordt weergegeven in het naar hem genoemde 
binomium, de ontwikkelde van den vorm (a -+- b) n en wanneer 
men de coëfficiënten der termen nu graphisch voorstelt, krijgt men 
een lijn met ongeveer gelijk verloop als bij het proefondervindelijk 
onderzoek van de afwijkingen in de natuur; ongeveer gelijk, niet 
geheel, want misschien hebben bij het ontstaan der fluctuatiën niet 
alle factoren even krachtig meêgewerkt; maar daarvan weten wij 
voorloopig niets. Abnormale curven ontstaan van tijd tot tijd, maar 
zelden; asymetrisohe komen meer voor, en bespraken wij reeds. 
Wanneer nu fluctuatiën, bij welke verschillende organen of van welke 
verschillende soort ook, dezelfde curven geven, dan mogen wij zeggen 
dat zij dezelfde zijn; wanneer een empirische kromme zdó grooter 
wordt als de theoretische dat doet, dan mogen wij zeggen dat de 
fluctuatie sterker wordt volgens Quetelet’s wet en toegeschreven 
worden mag aan geheel gewone algemeene oorzaken. Maar, ontstaat 
er een afwijking, dan dient er gezocht te worden naar de oorzaak 
daarvan. Zoo kan het gebeuren dat er een kromme ontstaat met meer 
dan één top, één die de hoogste is en die de eigenlijke afwijking 
aanwijst en rechts en links een, op dezelfde ordinaat gelegen, die, 
naar Ludwig ontdekte, belmoren tot de reeds meer genoemde reeks van 
Braun en Schimper, ontstaande elke volgende term door het optellen 
der beide vorige; o. a. doet dit zich voor bij het aantal bloempjes in 
de hoofdjes der Composieten. Zijn er twee toppen van gelijke of on- 
geveer gelijke hoogte, dan wijst dit op het gemengd zijn van ver- 
schillende rassen, die nu elk hun eigen curve- top toonen; een geval 
dat wij reeds hebben ontmoet bij Chrysanthemum segetiim. Yan welke 
beteekenis in een dergelijk geval de curven zijn, blijkt hieruit dat 
b,v. de Gestreepte Leeuwenbek een kromme geeft met twee toppen, 
een voor de gestreepte bloem en een voor de zuiver roode; door 
kweeking is het niet mogelijk deze beide samenstellende bloem- 
soorten te scheiden. Eigenaardig zijn ook de halve curven, er is 
dan unilaterale variabiliteit; bij Weigelia b.v., met het grond- 
tal vijf in de bloemkroon, komen bloemen met vier en drie, maar 
niet met meer dan vijf blaadjes voor, bij Boterbloem en Braam wel 
