SPECIES AND VARIETIES. 
343 
Destaan, onder den invloed geweest van de selectie door klimaat en 
andere uitwendige omstandigheden. Zij hebben zich daarnaar aange- 
past, volkomen, maar de geschiktheid niet verloren om de kenmer- 
ken te vertoonen van een plant uit de vlakte; want deze vertoonen 
zij weer als zij naar de lage landen worden overgebracht. Het klimaat 
heeft grooten invloed op de individuen, maar, hoe lang zich ze ook doen 
gelden, er ontstaat geen blijvend resultaat. 
Hoe is de invloed van voortgezette selectie bij een gewone plant, 
waar de Huctueerende variabiliteit zich doet gelden? Vilmorin heeft 
prachtige resultaten verkregen bij zijn selectie van Suikerbieten ; in 
1874 was het suikergehalte 10 — 14 pCt., soms 17 pCt. Toen kwam 
de methode in gebruik om het suikergehalte door polarisatie te be- 
palen, waardoor honderdduizende bieten betrekkelijk gemakkelijk 
konden worden onderzocht; het gehalte steeg tot 15 a 16 pCt. ge- 
middeld, afwisselend tusschen 10 pCt. en 20 of 21 pCt. Maar sedert 
is geen verandering te bespeuren en van hoeveel belang één percent 
suiker meer wezen zou, nu nog gelijk het voor een halve eeuw ook 
was, de selectie moet het suikergehalte op dezelfde hoogte houden 
en kan het niet hooger brengen. Van hoeveel invloed klimaat en 
bodem zijn blijkt hieruit dat, terwijl bij ons het suikergehalte niet 
hooger te krijgen is dan tot ongeveer 20 pCt., het gemiddelde in 
Californië 26 pCt. bedraagt. 
Met enkele beschouwingen over teeltkeuze en natuurkeuze eindigt 
de schrijver zijn boek. Elementaire soorten komen in ’t wild en bij 
de gekweekte planten voor; wanneer van deze de gelijke vormen, 
voor een bepaald doel ’t meest geschikt, worden uitgekozen, begint 
reeds de selectie die varieteits-keuze heet en die bij de natuurkeuze 
zich uit als het in leven blijven der meest geschikte vormen, ’t meest 
geschikt voor hun omgeving. Dat in de natuur onbruikbare mutatiën 
verdwijnen, is een gevolg van den strijd om het bestaan; als in een 
zeef, wij gebruikten meer die vergelijking, vallen zij er door heen 
die te klein zijn en te zwak. De overige blijven bestaan, vormen 
weer mutatiën en deze worden weer gezeefd; en zoo gaat het door. 
Hetzelfde geschiedt eigenlijk bij de teeltkeuze, waarbij bepaalde 
elementaire soorten in wezen worden gehouden en andere vernietigd, 
maar gedurende den korten tijd waarin dit pas zoo geschiedt, kan 
de mutatie nog weinig van invloed zijn geweest. Hier heeft dan een 
selectie tusschen de soorten plaats, niet te verwarren met de intra- 
specifieke selectie, die misschien beter „electie” genoemd kan worden ; 
onze kweekers spreken immers ook reeds van „elites”, waarmee zij 
de beste, uitgezochtste individuën van een of andere soort, van Bieten 
of Graan b.v., bedoelen. Bij de intra-specifieke selectie worden de 
geïsoleerde vormen gebracht tot den grootst rnogelijken graad van 
bruikbaarheid, bij de natuurkeuze blijven de planten welke de eigen- 
