SPECIES ANP VARIETIES. 
345 
Vilmorin uit Wilde Wortelen en door Carrière uit Wilde Radijs 
eetbare producten verkregen en zijn bloemen grooter en fraaier 
gemaak t, maar in al die gevallen bleek spoedig een grens bereikt. Bij 
selectie van Suikerbieten is de wijze van handelen anders. Reeds 
vroeger werd gewezen op dit merkwaardige voorbeeld van den 
invloed van den mensch op gekweekte rassen, zooveel grooter dan 
die van de natuurkeuze ; daarbij blijkt dan duidelijk van hoeveel 
belang een verbeterde methode van selectie wezen kan, in alle ge- 
vallen waar de selectie in de industrie wordt toegepast. Niet alleen 
bij Suikerbieten, maar ook bij Aardappel- en Graansoorten, vooral 
Rogge, is het gebleken. Uit dit oogpunt gezien wordt het verschil 
tusschen kunstmatige en natuurlijke selectie nog grooter; wij zien 
n.1. dat de uitwendige kenmerken van een dier of plant een 
onvoldoende aanwijzing geven voor een beoordeeling van zijn 
erfelijke eigenschappen, in plaats van juist die aan te wijzen, 
gelijk men gewoonlijk meent; verder, dat de geschiktheid tot over- 
erving daarvan alleen door proefnemingen bekend kan worden, en 
eindelijk volgt hieruit weer dat de gemiddelde waarde van een na- 
komelingschap de maatstaf moet zijn, waarmee een ras wordt be- 
oordeeld en de selectie wordt toegepast. Maar deze denkbeelden 
strijden zóó met die van de kweekers, dat het de moeite waard is 
ze nader te beschouwen uit een theoretisch en proefondervindelijk 
en practisch oogpunt. Theoretisch zijn zij juist, omdat zij gegrond 
zijn op de onderscheiding van de fluctueerende variabiliteit in de 
individueele of embryonale en de partieele. Welke toch is de betee- 
kenis van b.v. het procentisch suikergehalte van één enkele plant 
bij Suikerbieten ? In de eerste plaats hangt dit af van de plant, van 
welke zij afstamt, maar dit geldt voor alle nakomelingen van deze 
en geeft het gemiddelde aan, waaromheen de andere waarden schom- 
melen. Die afwijkingen hangen weer af van invloeden, die zich deden 
gelden tijdens het rijpen van de kiem in het zaad, maar ook van 
andere, die inwerkten tijdens de ontwikkeling van de plant, en die 
wel het gemiddelde percentage niet kunnen veranderen, maar bij een 
enkel individu een afwijking in gunstigen of ongunstigen zin kunnen 
doen ontstaan. Volgt hieruit niet terstond dat één enkel individu niet 
altijd ons een beeld is van het gemiddelde van de massa ? De erva- 
ring leert dan ook dat een Biet, vermenigvuldigd door knoppen, 
allerlei verschil in suikergehalte in zijn nakomelingen vertoonen kan, 
uit een van 32 pCt. verkreeg Laurknt bieten van 11 en 12 pCt., 
15 pCt. niet te boven gaande. De firma Kühn & co. in Naarden kiest 
dan ook bij voorkeur voor de vermenigvuldiging niet de planten met 
het allerhoogste gehalte aan suiker uit; hiervan zijn er meer te 
krijgen en daardoor wordt de kans grooter om te slagen. Reeds in 1850 
schreef Louis Vilmorin dat het hem gebleken was dat, bij proefne- 
