DE KOL DF.R STIKSTOF ENZ. 
369 
nitraat-organismen zijn b.v. boekweit, aardappel, beetwortel. Toch 
hebben ook amrnoniakzouten voedende waarde, zooals uit proeven 
van Mazé en anderen gebleken is. Deze zouten, vooral koolzure 
ammoniak, werken echter in sterkere concentratie, evenals nitrieten, 
schadelijk op de wortels. Maïs en andere Gramineeën, verder kool en 
uisoorten kunnen zich evenwel uitstekend met ammoniumzouten 
voeden. 
Hoewel groene planten met hare bladeren de sporen ammoniak 
uit de lucht en de weinige stikstofverbindingen, die met den regen 
op de bladeren vallen, tot zich kunnen nemen, worden toch de stik- 
stofverbindingen grootendeels door de wortels opgenomen. Het wortel- 
svsteem kan door zijne sterke vertakkingen, niettegenstaande de 
bodem slechts weinig gebonden stikstof bezit, voldoende van die 
noodzakelijke voedingsstof bemachtigen. 
In vele planten kan men dan ook gemakkelijk salpeterzure zouten 
aantoonen. Bij aardappel en boekweit bedraagt de salpeter 0.015 
tot 0.028 deel van het drooggewicht, bij Amarantus zelfs 0.15. Het 
meeste nitraat vindt men in de wortels, minder in stengel en blad. 
Kweekt men een plant in een ammoniakhoudende voedingsoplossing, 
dan kan men er geen nitraat in aantoonen ; de plant vormt dus zelf 
het nitraat niet, maar moet het als zoodanig met de wortels opnemen. 
In welke plantendeelen en op welke wijze worden nu deze anor- 
ganische stikstofverbindingen geassimileerd, d.w.z. overgevoerd in 
soortgelijke organische stikstofverbindingen als waaruit het proto- 
plasma is opgebouwd? 
Op deze vraag is nog geen af doend antwoord gegeven. 
Schimper beweerde in 1888 dat stikstof-assimilatie, evenals kool- 
stofassimilatie, een functie is van het chlorophyl en het zonlicht. 
Bladeren van pelargonium zonale zijn steeds rijk aan nitraten; in 
het donker neemt het gehalte toe; in het zonlicht vermindert het 
echter spoedig ; bij chlorophyl vrije bladeren van de bonte variëteiten 
van dit geslacht verandert het nitraatgehalte in het licht niet. Tevens 
ontstaat in de groene, belichte bladeren veel calciumoxalaat. De 
bijproducten bij de eiwitvorming toch worden meesttijds door 
kalkzouten omgezet in onoplosbare stoffen en dus onschadelijk gemaakt. 
Deze waarnemingen bewijzen nog niet, dat de stikstofassimilatie 
door het zonlicht in het chlorophyl plaats vindt. De invloed daarvan 
kan indirekt zijn. Want, indien door koolstof-assimilatie rijkelijk 
koolhydraten aanwezig zijn, is het ook mogelijk, dat nu verder daar- 
uit, of reeds uit de eerste assimilatieprodukten en uit de opgenomen 
stikstofverbindingen, eiwitten worden gevormd, zonder verdere hulp 
