370 
DE ROL DER STIKSTOF 
van zonlicht en chlorophyl. Is dat het geval, dan kan de eiwitvorming 
dus ook in het donker plaats vinden. 
Godlewsky constateerde in 1897, dat bij kiemende tarwekorrels 
in ’t licht overvloedig proteïden gevormd werden, ten koste van 
nitraten en reserve-koolhydraten. In het donker was die produktie 
nagenoeg nul, maar er werden amiden gevormd, door onvolkomen 
assimilatie der nitraten in tegenwoordigheid van de reservestoffen 
van het zaad. 
Laurent en Marchal beweren ook dat bij hoogere planten in de 
groene deelen, onder de rechtstreekse!) e inwerking van het licht en 
wel van de ultra- violette stralen, meer eiwitachtige stofï'en kunnen 
worden gevormd dan in het donker. 
Andere onderzoekers beweren echter, dat ook in het donker eiwit 
gevormd wordt. Dat dit onmogelijk is, is nog geenszins bewezen. 
In analogie met bacteriën en schimmels, die zeker eiwit in het donker 
kunnen vormen, is de waarschijnlijkheid, dat ook phanerogamen dit 
vermogen bezitten, groot. 
In de plant worden allerlei stikstof houdende producten aangetrof- 
fen, soortgelijke als ook bij hydrolytische splitsing van eiwitten ont- 
staan. Vooral asparagine is herhaaldelijk aangetoond. Hoewel ’t zeer 
waarschijnlijk is, dat dergelijke producten de eiwitvorming voorafgaan, 
is dit tot nog toe niet bewezen. Wel is reeds dikwijls geconstateerd 
dat planten, zoowel hoogere als lagere, in staat zijn uit organische 
stikstofhoudende stoffen eiwitten te vormen, hetgeen Pfeffer reeds 
in 1872 deed veronderstellen dat eiwitten uit asparagine en kool- 
hydraten gevormd worden. 
Treub beweert, op grond van zijn onderzoek van blauwzuur-hou- 
dende planten, o.a. pangium edule, dat dit zuur als eerste product 
bij de eiwitvorming ontstaat. 
De hoogere planten, behalve zij die een myconhiza hebben, moeten 
de organische producten zelf vormen uit nitraten. Zij kunnen ze zeer 
waarschijnlijk niet uit den bodem bemachtigen, door de concurrentie 
met schimmels en bacteriën. Van deze toch zijn de meesten juist 
op organische stoffen aangewezen, saprophytisch of parasietisch. 
Onder deze saprophyten en parasieten vindt men zoowel vormen, 
die stikstof op dezelfde wijze kunnen assimileeren als hoogere plan- 
ten, als vormen, die eiwit als zoodanig moeten opnemen, benevens 
vele tusschenvormen. 
Nitraatorganismen als Mucor racemosus, Aspergillus glaucus, faeces- 
en nitraatbacteriën assimileeren nitraten. 
Ammoniakorganismen, b.v. Aspergillus niger, Bacillus subtilis, 
assimileeren ammoniak. 
