WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD . 
7 
Tienpootige zeespinnen. — Tot voor korten tijd was het bestaan 
van Pycnogoniden met vijf (in plaats van vier) paar pooten over het 
hoofd gezien. Toch had reeds Eights in 1837 (Boston Journ. Nat. 
Hist., I, 1837) een tienpootige Pycnogonide, die hij Decolopoda australis 
noemde, van de Zuid-Shetlands-Eilanden beschreven. Deze mededeeling 
scheen evenwel in het vergeetboek geraakt. En nu onlangs vond Hodgson 
dit dier in talrijke exemplaren in het materiaal van de „Scotia“-expe- 
ditie terug. ( Ann . Nat. Hist., XV, 1905). H. c. it. 
PHYSIOLOGIE, 
Doofstomheid en bloedverwantschap. — Over de betrekking tus- 
schen hereditair-degeneratieve doofstomheid en de consanguiniteit der 
ouders onderzocht hammerschlag 134 door hemzelf waargenomen geval- 
len, stammende uit 122 huwelijken, waarvan 18,85 pCt. tusschen bloed- 
verwanten. Hij vond dat 2,1 — 9,1 pCt. van alle doofstommen uit huwe- 
lijken tusschen bloedverwanten afstammen, wat tot 6,6—28—31,25 pCt. 
stijgt, wanneer men strikt let op de congenitale doofstomheid: hetcon- 
sanguiniteitsquotient der huwelijken tusschen doofstommen is 2 tot 
9 maal grooter dan de algemeene consanguiniteitsquotienten van de 
onderzochte landstreek, zelfs wanneer men alle doofstommen medetelt. 
De multipliciteit der hereditaire doofheid is ook zeer bewijzend, daar 
van 95 huwelijken, elk met één doofstom kind, er 14,74 pCt. consan- 
guinisch waren; van 18, met twee doofstomme kinderen, 22,22 pCt.; en 
van 9 huwelijken, met drie en meer doofstomme kinderen, 55,55 pCt. 
Het is dus bijkans ontwijfelbaar, dat de bloedverwantschap der ouders 
het ontstaan van doofheid bij de kinderen bevordert. ( Zeitschr . f. 
Ohrenheilk., XLVII, 1904). A. s. 
Werking van constanten stroom op microben. — Schatzky liet 
door bacteriënculturen galvanische stroomen gaan en komt tot de 
conclusie, dat de constante stroom in de interpoJaire ruimte een modi- 
ficeerenden invloed op de levensuiting der microben uitoefent; dat 
stroomen van 25 — 30 M. A. na 1| -2 uren een verzwakkende tot ver- 
nietigende werking op de virulentie hebben; en dat generaties, Welke 
uit op zulke wijze gegalvaniseerde microben ontspruiten, zwakker zijn. 
Hij neemt aan, dat de werking van den stroom op de microben, welke 
in het dierlijke lichaam woekeren, identiek is met die bij zijne proeven, 
zoodat de beteekenis van den galvanischen stroom als geneesmiddel bij 
ontstekingen belangrijker blijkt; de stroom verhoogt niet alleen het 
weêrstandsvermogen der weefselcellen tegen het schadelijke agens, maar 
werkt bij door microben verwekte ontstekingen direct schadelijk op de 
microben zelf. ( Zeitschr . ƒ. Elektroth., Vil, 1905. 3.) A. s. 
