WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
11 
ring maken, om een positieve lading der bovenste plaat te kunnen ver- 
wachten. De uitkomst was echter een andere: bij de verdunning van 
het gas nam de stroom tusschen de platen eerst af met de drukking, 
bereikte echter spoedig een grenswaarde, die ongeveer l/iooo was van 
de oorspronkelijke bij atmospherische drukking en deze stroom bleef 
onveranderd, of de onderste plaat positief of negatief geladen was, hoe 
ver de verdunning ook werd voortgezet en ook wanneer waterstof in 
plaats van lucht in het vat was. 
Een lading der a- deeltjes kon aldus niet aangetoond worden en zoo 
werd vermoed, dat dit veroorzaakt werd door de aanwezigheid van een 
aantal zich langzaam bewegende electronen, die door de platen onder 
den invloed der stralen uitgezonden werden. Maar deze kunnen gemak- 
kelijk verwijderd worden door een magnetisch veld. Daarom werden de 
stralen blootgesteld aan een sterk magnetisch veld, dat evenwijdig was 
aan de platen, waardoor de langzaam zich bewegende electronen in 
kromme banen naar de platen moesten terugkeeren. Toen rutherford 
met deze proeven bezig was, verscheen een bericht van j. j. Thomson, 
dat hij de positieve lading der a-stralen aangetoond had. Hij nam zijne 
proeven met een plaat van radiotellurium dat slechts a-stralen uitzendt, en 
hij toonde, dat een aantal langzaam zich bewegende electronen door de 
actieve plaat worden uitgezonden, die echter gemakkelijk door een 
magnetisch veld weggebogen kunnen worden. De positieve lading der 
a-deeltjes was dus reeds door Thomson aangetoond, maar rutherford 
wilde ze ook meten en daardoor het aantal der a-deeltjes bepalen. 
Van het radiumbromide werden 0.484 m.g. opgelost en gelijkmatig 
uitgegoten over een gepolijste aluminiumplaat van 20 cM 2 oppervlakte, 
zoodat het gewicht van het Ra Br 2 jper cM 2 . oppervlakte 2.4 x 1 0- 5 gram 
bedroeg. De laag radium was zoo dun, dat daardoor slechts weinig stra- 
len geabsorbeerd konden worden. De verzadigingsstroom 1 was gedurende 
het minimum der activiteit 8.4 X 10 -8 amp. In het koperen vat werd 
het luchtledig verkregen, naar de methode van dewar, door absorptie 
met kool en het toestel werd tusschen de polen van een krachtigen 
electromagneet geplaatst. 
De verzadigingsstroom werd gemeten bij verschillende, afwisselend 
positieve en negatieve, ladingen der plaat, zonder en met magnetisch 
veld. De eerste metingen werden uitgevoerd met een glazen plaat, die 
*) De plaat met Ra Br 2 wordt op een bepaalde electrische potentiaal gebracht door 
een accumulatoren-batterij, de andere plaat is verbonden met een electrometer. Door de 
afgescheiden electroden wordt de bovenste plaat geladen. De electrische stroom, die tus- 
schen de platen gaat, hangt af van de potentiaal der onderste plaat, maar van een zeker 
hoog bedrag dezer potentiaal af wordt de stroom constant en men noemt hem dan 
verzadigingsstroom . B, 
