18 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Stanley Williams die opmerkt in zijne metingen en gelijk vroeger 
reeds de heer Philips, van wien ook de onderstelling omtrent de ver- 
moedelijke oorzaak der fout afkomstig is, die in de zijne opmerkte. 
{Nature, November 9, p. 38), v. d. v. 
Een ster met groote eigen beweging. Bij superpositie van twee 
photo’s van de groote Wolk van Magellaan , een positief, dat den Hen 
April 1898 en een negatief, dat den 5en December 1904 was genomen, 
bleek het aan Miss. leavitt, van Harvard College Observatory, dat de 
ster A. G. C. 6886, een eigen jaarlijksche beweging heeft van + 1” 14 
in declinatie en 1” 28 in rechte klimming. 
Het geheele aantal sterren, dat voorkomt op beide platen, bedraagt 
ongeveer 300.000, waaronder er, behalve de genoemde, geen enkele is 
wier eigen beweging 3 / 4 ” te boven gaat. ( Harvard College Observatory 
Circular , No. 105). v. d. v. 
De negende satelliet van Saturnus. In de Harvard College Obser- 
vatory Annals beschrijft prof. w. h. pickering de bizon derheden aan 
de ontdekking van Phoebe, Saturnus’ 9e satelliet, verbonden. 
Men had zich in de laatste jaren in ’t bezit gesteld van 105 photo’s 
van Saturnus en op 72 van deze herkende men de satelliet ; op 69 
daarvan kon hare plaats nauwkeurig worden bepaald. 
Brengt men de laatste waarnemingen daarbij in rekening, dan bedraagt 
de omloopstijd van Phoebe 547.5 dag; en zoo men de gegevens der 
waarneming vergelijkt met de uit het thans voorhanden materiaal af- 
geleide ephemeriden, dan zijn de afwijkingen gering. v. d. v. 
Jupiters satellieten. — In No. 4045 van de Astron. Nachrichten 
komen de resultaten' Voor van observatiën van Jupiters satellieten die, 
in het tijdvak 30 Juni 1904 — 17 Februari 1905, door de HH. prof. a. a. 
nijlaxd en j. van der BiLDT, aan het observatorium te Utrecht zijn 
volbracht. Zoowel de waargenomen tijdstippen der verschijnselen be- 
tredende de verduistering en den overgang van elke maan in ’t bijzonder, 
als de verschillen met de berekende tijdstippen zijn daarin tabellarisch 
vermeld. v. d. v. 
De constante der jaarlijksche aberratie. — Prof. doolittle heeft, 
als resultaat uit meer dan 15000 observatiën, voor de constante der 
aberratie de waarde 20'.54 gevonden, een waarde die, volgens den waar- 
nemer, hoogstens 0/01 fout kan zijn. Zij stemt al zeer nabij met de 
waarde 20'.52 overeen, door prof. chandler in 1903 gevonden. {Obser- 
vatory, No. 361). v. d. v. 
