WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
23 
PHYSIOLÖGIE. 
Labyrinth en orienteering. — Frölich onderzocht bij zeepaardjes 
of de verticale orienteering, welke deze dieren steeds bij het Voortbe- 
wegen in het water vertoonen, door vernietiging van het labyrinth op- 
geheven of veranderd werd. Onmiddellijk na de operatie traden stoor- 
nissen in de beweging op, welke niet meer teruggingen gedurende den 
volgenden korten levensduur ; vooral waren dit telkens bij pogingen om 
te zwemmen rotaties om de lengteas en wel, van boven gezien, bij 
operaties links met de uurwijzers mede, rechts daarentegen in tegen- 
gestelden zin. Verder traden bij eenzijdig geopereerde dieren manege- 
bewegingen op en wel in gelijken zin als de rotaties. Sommige'reflexen 
bleken verhoogd, bij voorbeeld werd na zwakke aanraking de staart 
heftig zijwaarts tegen den romp geflecteerd. De normale vertikale orien- 
teering in het water wordt niet aangetast, daar deze een gevolg is van 
een bizondere ligging der organen, en wel van de zwemblaas en van den 
langen zwaarderen staart; ook na den dood blijft het dier daardoor in 
die houding. (Archiv f. d. ges. Physiol. 106, 84). A. s. 
Refiectorische polsdepressie . — Heitler vond dat door korte prikke- 
ling van huid, spieren en beenderen de pols in grootte toeneemt, intensief 
bij huidprikkeling, minder bij prikkeling van spieren en beenderen. Bij 
aanhoudenden prikkel (blijvenden druk) is die toename bij aanwending 
op de huid gering, op spieren en beenderen intensief. Verandering in 
polsfrequentie en arythemie werd slechts zeer zelden waargenomen . Werd 
tegelijkertijd aanhoudende druk en zacht bestrijken toegepast, dan bleef 
de pols klein of vertoonde slechts geringe toename. 
( Zentralbl . f. inn. Mediz., 1, 13.) A. S. 
Electieve werking van radium, obersteiner deed onderzoekingen 
omtrent de werking van radiumbestraling op het centrale zenuwstelsel, 
en komt tot de conclusie, dat specifieke, op de radiumbestraling recht- 
streeks terug te voeren veranderingen der zenuwelementen van het cen- 
trale zenuwstelsel niet met zekerheid zijn aan te toonen en in allen 
gevalle zeer spaarzaam of voor de tegenwoordige onderzoekingsmethoden 
niet toegankelijk zijn. De verschillende verschijnselen, welke bij bestraalde 
muizen werden waargenomen, alsook de door sterker bestraling intre- 
dende dood, zijn voor het grootste deel, direkt of indirekt, het gevolg 
van de inwerking van radium op de circulatie en de stofwisseling. Dat 
de nerveuse verschijnselen zoo in het oogloopend zijn, wordt ongedwon- 
gen hieruit verklaard, dat juist het centrale zenuwstelsel bijzonder ge- 
makkelijk op circulatie- en stofwisselings-stoornissen reageert. Electieve 
