WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
STERRENKUNDE. 
Bizonder gevormde kometenstaarten. — Algemeen wordt onder- 
steld dat de staarten der kometen ontstaan door een afstootende kracht, 
door de zon uitgeoefend op de stof, waaruit die hemellichamen bestaan. 
Prof. Barnard is echter, door het bestudeeren van verschillende pho- 
to’s van de in 1890 verschenen komeet van Brooks, tot de overtuiging 
gekomen, dat aan die oorzaak veel te overwegend gewicht wordt ge- 
hecht; een van de komeet zelve uitgaande kracht, een eruptie zou men 
haar kunnen noemen, zoowel als de inwerking van buiten haar gelegen stof, 
schijnt volgens hem aan de vorming en vervorming van den staart vaak deel 
te nemen. De korte, rechte, kleinere staarten, die uitgaan van de kern 
en vrij groote hoeken maken met de hoofdstaart, wijzen op uitbarstingen ; 
zij doen, op zijn minst, zien dat de werking van de zon niet de eenige is. 
Daarbij bewijzen de snelle verbuigingen en verdraaiingen, die de staart 
van Brook’s komeet onderging, op het bestaan van een weerstandbie- 
dende middenstof, die ongelijkmatig door het hemelruim verspreid is, 
op een stof die ook het plotseling helderder worden van Sauertal’s 
komeet (1888) en het uiteenspatten van die van Biela zou kunnen 
verklaren. 
Men zou, zegt prof. Barnard, alle heldere kometen met staarten uur 
na uur moeten photographeeren, daar de tijd, die er verstrijkt tus- 
schen het, als naar gewoonte, dagelijks opnemen van een komeet te 
lang is, om waar te nemen welk verband er bestaat tusschen de vorm- 
veranderingen van hare staart of staarten. v. d. v. 
( Astrophysische Journal , vol. XXII, No. 4). 
De nieuwe ster in den „Arend” was volgens photographische op- 
neming van prof. Wolff, van den löen October, sedert den 17en Sep- 
tember in helderheid gedaald van de 9.4e tot de 10.8e grootte; dus 
ongeveer 1.5 grootte in 29 dagen. Op de laatste photo is Nova’s beeld 
4 
