WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD . 
20 
Uit 18 liter lucht werden op deze wijze door gefraction eerde absorptie de 
overige bestanddeelen weggenomen ; als koelbad diende ether, de temp. werd 
gemeten met een pentan -thermometer. Uit het overblijvende gas nam 
houtskool bij de temp. van vloeibare lucht het neon weg. Op deze 
wijze kon dit van helium gescheiden worden. Aldus werd gevonden dat 
in lucht op 80790 vol. 1 vol. neon voorhanden is en op 245300 vol. 
1 vol. helium. In gewichtsprocenten uitgedrukt bevat lucht 0,0000086 pOt. 
neon en 0,00000056 pCt. helium. 
Uit genomen proeven leidt ramsay voorts nog af, dat de hoeveel- 
heid vrije waterstof kleiner is dan een vijf honderdste van het gezamen- 
ijk bedrag aan neon en helium. (Chem. Ceritr. BI. 1905, II, 98.) 
R. s. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
Thalictrum aquilegifolium, een cyaanwaterstof leverende plant 
dr. l. van itallie vond, in overeenstemming met guignard ( Compt . 
Rend. 24/7 1905) in de bladeren van Sambucus nigra en andere vliersoor- 
ten een cyaan waterstof-leverend glycoside. Uit 100 gram vers, che bladen, 
in Sept. onderzocht, verkreeg hij, resp. van Sambucus nigra, S. nigra 
var. laciniata en S.Ebulus, 8.3, 7,7 en 0 mgr. blauwzuur, ’t geen evenwel 
minder is dan G. vond, die de bladen in Juni, dus jongere, onderzocht had. 
Veel meer blauwzuur verkreeg van I. uit de sierplant Thalictrum 
aquilegium, een ranunculacee, die bij Nijmegen verwilderd voorkomt 
Uit 100 gram versche bladen werd in Sept. door kneuzing, 12 uur lang 
digereeren met water van 30 ° — 36° C. en verv. distilleeren, 50,2 mgr. 
H C N afgezonderd, beantwoordende aan 0,05 pCt. Uit bladen, afkom- 
stig van den Groningschen Hortus, werd 0,06 pCt. verkregen. 
Uit den wortel der zelfde plant werd geen, uit den stengel slechts 
zeer weinig blauwzuur afgescheiden. Drie andere soorten van Thalictrum 
( flavum , minus en glaucum) gaven geen blauwzuur-houdend distillaat. 
De bladen van Th. aquilegifolium stonden aan warmen alcohol geen 
blauwzuur af, zoodat dit niet vrij in de bladen voorkomt, doch eerst bij 
de digestie met water, waarschijnlijk uit een glycoside, ontstaat en wel 
door de hydrolytische werking van een enzym. 
Dit laatste werd in ruwen' staat verkregen door het waterig aftreksel 
met alcohol neer te slaan . Aangezien het voorzichtig gedroogd neerslag 
gemakkelijk amygdaline splitste, vermoedt v. I. dat het enzym na 
verwant is aan emulsine. 
Wat het glycoside betreft, dit is niet amygdaline; want het blauwzuur- 
