WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD . 
31 
Thans voegt F. Lloyd daaraan wederom een geheel andere familie toe, 
nl. de Rubiaceeën, en wel iii de geslachten Houstonia, Richardsonia en 
Diodia. Van deze geslachten heeft het eerste zaadknoppen die geheel 
zonder integument zijn en dus ook geen micropyle bezitten. De stuif- 
meelbuis dringt in het stijl weefsel tot aan de ovariale holte door, kron- 
kelt zich dan in verschillende richtingen, tot zij in het weefsel der zaad- 
lijst komt en dit evenwijdig aan de as doorloopt. Het schijnt, dat van de 
zaadknoppen bepaalde stoffen uitgaan, die deze schijnbaar parasitair 
groeiende buizen dwingen zich vlak onder een zaadknop om te buigen en 
dan naar deze toe te groeien. Men ziet ten minste in de placenta geen 
structuur, die dezen weg aan de buizen zou voorschrijven. De stuifmeelbuis 
begeeft zich dan in den zaadknop en bereikt den embryozak juist op de 
plaats waar de eicel gelegen is .{Torreya Vol 5. No. 5. Mei 1905). 
d. v. 
Apogamie en Parthenogenesis. — Onder Parthenogenesis verstaat 
men het zeer zeldzame verschijnsel dat van eicellen, die normaal be- 
vruchting behoeven, enkele zich zonder bevruchting tot kiemen ontwik- 
kelen. Apogamie daarentegen is het normale voortbrengen van eicellen, die 
geen bevruchting noodig hebben, alsmede het ontstaan van bij kiemen 
uit andere deelen van den zaadknop dan de eicel. Het aantal voorbeelden 
van geslachten met apogame soorten neemt in den laatsten tijd snel toe. 
Nu eens draagt een soort alleen apogame kiemen (bv. de Alchemilla’s), dan 
weer draagt zij tegelijkertijd apogame en normale, voor bevruchting in- 
gerichte bloemen (b.v. Thalictrum). 
Algemeen beschouwt men in de laatste jaren de synapsis als de eigen- 
lijke voorbereiding voor de bevruchting. Men verstaat daaronder een 
samentrekking der kerndraden in een deel van de kern, waarbij die 
draden zich twee aan twee naast en tegen elkander aan plaatsen. Zijn 
de draden van ongelijke lengte dan komen toch in elk paar steeds twee 
van gelijke lengte bijeen. In dien toestand van synapsis neemt men 
aan, dat de uitwisseling der van den vader en van moeder geërfde 
eigenschappen plaats vindt. Dit proces gaat onmiddellijk vooraf aan het 
ontstaan van embryo-zakken en stuifmeelkorrels door zoogenaamde vier- 
deeling. Bij de eerste deeling verlaten de in de paren vereenigde kern- 
draden elkander eenvoudig, in plaats van zich te splitsen, en daardoor 
neemt het aantal dier draden tot op de helft af. Elke embryozak en 
stuifmeelkorrel heeft dan half zooveel kerndraden als de vegetatieve ker- 
nen der zelfde plant. 
De gewone paardebloem is apogaam ; de embryozak ontstaat hier door 
een deeling der moedercel in tweeën, in plaats van in vieren. Er is dus geen 
bevruchting noodig om het normale aantal chromosomen te herstellen, 
daar dit niet veranderd is. Maar in allerlei bijverschijnselen, b.v. een 
