WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
85 
derzocht en gevonden, dat de vrouwelijke bloempjes voorzien zijn van 
twee integumenten rondom den nucellus Het buitenste is kleiner, zöo- 
dat het binnenste uitpuilt. Dit heeft echter geen micropyle maar is 
van boven gehee! gesloten. Het sluitende weefsel wordt echter door de 
stuifmeelbuis doorboord, die dus toch in den top van den nucellus in- 
dringt en zoo den embryozak bereikt. Echter worden lang niet alle vrouwe- 
lijke bloempjes bevrucht . Kort na de bevruchting kan men vrij gemakkelijk 
de talrijke kernen in den embryozak vinden . Waar deze voorkomen zag 
longo ook een stuifmeelbuis, waar zij ontbraken, ontbrak 'ook deze. 
Men heeft dus hier een geval van Acrogamia aporogama, of bevruchting 
door den top van den nucellus bij afwezigheid van een opening, evenals 
dit ook bij den fraaien rooden wortelparasiet der californische bosschen, 
Cynomorium coccineum, voorkomt. (B. Longo, Annali di Botanica , Vol. III, 
Fase. 1, 1905). d. v. 
Parasietische Roodwieren. — Langs de kusten van Californie groeien 
een aantal kleine soorten van Floridieën parasietisch op andere wieren . 
Zoo b.v. Harveyella op Tracilaria, Actinococcus op Gymnogongrus en een 
andere soort op Mychodea episcopalis. Zij dringen in haar voedsterplant 
door middel van goed ontwikkelde veelcellige en vertakte wortelharen 
binnen. Andere soorten hebben óf eencellige, öf on vertakte rhizoïden. 
Een dwergachtige soort van Ceramium, C. codicola , die op een Codium, dus 
op een eencellige doch sterk vertakte wiersoort groeit, heeft rhizoïden, 
die binnen de voedsterplant tot vrij groote kogelronde cellen opzwellen. 
In al deze rhizoïden ontbreken de chromatophoren niet, doch zij zijn bleek 
van kleur. 
Een parasietische soort van Chlorochytrium groeit talrijk op soorten van 
Callymenia en wordt met dit roodwier veelvuldig op het strand geworpen. 
Deze parasiet is in een groot aantal van half kogelronde of min of meer 
afgeplatte bolletjes aan beide zijden van het loof der voedsterplant vast 
gehecht en ziet er als kleine roode wratjes uit. In verhouding tot hun 
grootte zijn de rhizoïden zeer sterk ontwikkeld en deze dringen diep in 
het weefsel der voedsterplant in. Zij zijn geheel of bijna geheel on vertakt 
en hebben een roode kleur. Van het centrale bolletje groeien op de 
oppervlakte der voedsterplant uitloopers in radiale richting uit, die ook 
weer rhizoïden in het weefsel zenden. 
Yan dit Chlorochytrium kent men nog geen andere voortplantingsorga- 
nen dan de tetrasporangïen. De vier sporen zitten in een overlangsche 
reeks op een verticalen draad en zijn rondom door een dichte massa 
van andere draden ingesloten, (w. A- Setchell, Nuova Notarisia, Serie 
XVI, 1905). d, v. 
