38 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
waarvan het O-gehalte tusschen Ni 0 2 en Ni O in ligt, doch waaraan 
men geen bepaalde formules kan toekennen. Dit is ook ’t geval voor 
de samenstelling, die aan Ni 2 0 3 beantwoordt. Bij dit zuurstofgehalte 
gaat het lichaam voort boven chloorcalcium, bij verhitting op 100°, zelf 
ook bij gewone temp., aan de lucht zuurstof te verliezen. Op drogen 
weg, door verhitting van nikkelnitraat, — chloraat, enz. ontstaat even- 
min het sesquioxyde; de analysen gaven daarvoor, ook reeds aan vroe- 
gere onderzoekers, steeds te weinig zuurstof. 
Ook een oxyde Ni 3 0 4 bestaat niet, zoodat wat als zoodanig, of als 
Ni 2 0 3 , in de literatuur beschreven is voor mengsels van Ni O en Ni 0 2 
moet gehouden worden. 
Nikkel gedraagt zich derhalve anders dan cobalt, waarvan het oxyde 
Co 2 0 3 bij 100° gedroogd kan worden zonder ontleding. 
( Ghem . Centr.-Bl., 1905, II, 1156 ) R. s. TJ. M. 
Hydrolyse van het vlees ehextract. — k. micko vond, dat het 
stikstofgehalte van het door uitzouten met ZnS0 4 in Liebig’s vleesch- 
extract verkregen neerslag 1,63 pCt. bedraagt. Dit — vermenigvuldigd 
met den factor 6,25 — wijst op 10,2 pCt. albumosen. Er waren geen 
aanduidingen op ’t voorkomen van lijm in eenigszins noemenswaardige 
hoeveelheid. 
Nu bedraagt het totale N-gehalte van vleeschextract 9,27 pCt. Hier- 
van komen 0,39 pCt. op ammonia, 1.63 op albumosen, 1,80 op krea- 
tine, 0,70 op xanthine-lichamen. Totaal 4,52 pCt. Er blijft dus nog 
ruim de helft, (4,75 pCt.) stikstof over, waarvan men niet weet in welke 
verbindingen ze in ’t vleeschextract voorkomen. Door de onderzoekin- 
gen van e . FisscHER en e . abderhalden is micko nu op het denkbeeld 
gekomen, dat daaronder polypeptieden kunnen zijn, die dan evenwel tot 
die moeten behooren, welke de biureet-reactie niet geven. Want het filtraat 
van ’t vleeschextract, na het neerslaan der albumosen met zinksulfaat, 
geeft die reactie niet en evenmin na verwijdering van het zink en daarop 
gevolgd indampen. 
Van gezegd filtraat werd nu de hydrolyse — naar de estermethode 
van FiscHER — ondernomen. Wat bij de distillatie met het zoutzuur ’t 
eerst overging waren de esters van melkzuur en barnsteenzuur. Het 
hoofdbestanddeel van het in alcohol niet of moeilijk oplossend deel was 
alanine. Voorts werden glycocol en leucine aangetoond, in kleinere hoe- 
veelheden evenwel. Aminovaleriaanzuur is wellicht voorhanden, kon 
evenwel niet zeker worden aangetoond. Onder de amino-zuren was nog 
vrij veel van een strooperige massa gemengd, waarvan ’t onderzoek nog 
wordt voortgezet. R. s. tj. m. 
( Chem . Centr.-Bl., 1905, II, 1379). 
