48 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD . 
zeer nauwkeurige tabellen maakte hij vergelijkingen . Zooals bekend is 
zijn de beide hemispheren, wat de windingen betreft, nooit aan elkander 
gelijk; merkwaardig was nu dat eigenaardigheden der rechter hemispheer 
bij het eene familielid zich somtijds bij het andere ook op de rechter 
hemispheer bevonden, en eigenaardigheden van de linker links. [Arb. 
aus d. Neur. Inst. a. d. Wien. Univ., XII., 1905). 
A. S. 
Hypophysis. — Steezi heeft de hypophyse vergelijkend anatomisch en 
ontologisch ( Petromyzon ) onderzocht. Zij bestaat uit een pars cerebralis, 
welke bij visschen te verdeelen is in processus infundibuli en saccus 
vasculosus, en een pars glandularis, welke stamt uit het ectoderm van 
de mondholte; het voorste deel van de pars glandularis heeft gemak- 
kelijk kleurbare cellen, het achterste niet. De saccus vasculosus ontbreekt 
van de amphibiën af bij de hooger ontwikkelde dieren. De tamelijk 
solide processus infundibularis der hoogere gewervelde dieren is dus de 
rest van twee verschillende deel en, zooals nog blijkt bij de muis en nu 
en dan (retzius) bij den ontwikkelden mensch door het voorkomen der 
eminentia saccularis . 
Het chromophobe deel van de klier verkleint zich sterk bij vogels en 
zoogdieren, terwijl het chromophile toeneemt, dat onmiddellijk aan de 
hersenbasis grenst. De holte, welke bij selachii en zoogdieren in het 
chromophile gedeelte gevonden wordt, is de rest van den mondgang. 
Sterzi meent dat het secreet der cellen, welke direkt aan de capillaire 
vaten gelegen zijn, door het bloed geresorbeerd wordt [Intorno alla strutt^ 
delV ipof, nei vertebr., 1904). Bij Petromyzon marinus , fluviatilis en Planeri 
vond hij in het infundibulumgedeelte steeds, behalve den sinus post- 
opticus en den eigenlijken saccus infundibuli vasculosus, nog den kleinen 
sinus superior of recessus mamillaris van His. Bij Ammocoetes van 17 tot 
157 m. M. wordt het infundibulum door een voorste en een achterste 
dwarse gleuf ingedeukt, waardoor de boven genoemde deelen ontstaan. 
Ook de achterste hypophysislap stamt van deze instulping en eerst later 
deelen de lappen zich in twee, ten opzichte van kleurbaarheid verschil- 
lende deelen. 
[Arch. ital. di Anat . e di Embriol., III, 04). 
A. S. 
