60 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
lenden reuk, werden verdicht in een door vloeibare lucht afgekoelde 
buis. Laat men daaruit door verwarming tot op — 60° a — 70° C, het 
aethyleen verdampen, dan blijft een kleurloos vocht achter, dat uit 
nagenoeg zuiver koolsuboxyde bestaat. De reactie, waardoor dit lichaam 
ontstaat, is de volgende: 
CH 2 (CO. O. C 2 H 5 )o z 2 C 2 H 4 + 2 H 2 0 + OC: C:CO 
malonzuur-aethyl koolsuboxyde 
Dat dit lichaam werkelijk het anhydriede van het malonzuur is, wordt 
hierdoor bevestigd, dat het in aanraking met water onmiddellijk weer in 
dit zuur overgaat. 
De elementair-analyse en de bepaling der dampdichtheid volgens 
de methode hofmann beantwoorden aan de formule C 3 O a . 
Het koolsuboxyde is een kleurlooze vloeistof, wier reuk aan dien van 
acroleïne en van de mosterdolies herinnert. Oogen, neus en ademhalings- 
organen worden er sterk door aangetast en de inademing werkt ver- 
stikkend. Het kookpunt is, bij 761 mM. druk, + 7 Q C, doch zelfs bij 
zeer lage temperaturen is de dampspanning zoo groot, dat kokend aethy- 
leen er veel dampen van meevoert, zoodat men bij de bereiding veel 
verlies lijdt. Het brandt met sterk walmende vlam, waarvan de zoom 
donkerblauw is. 
Water neemt het onmiddellijk op en laat na verdamping kristallen van 
malonzuur achter. Oplossingen van ammonia en van aniline in ether 
nemen het koolsuboxyde onmiddellijk op en doen resp. malon-amide 
(smeltp. 170°) en malonanilide (smeltp. 224 V) ontstaan. 
In een glazen buis bij + 15° C. weggezet, neemt men na 1 — 2 dagen 
waar, dat het aanvankelijk kleurloos vocht eerst geel wordt en dan gele 
vlokken afzet, die langzamerhand donkerder worden en ten slotte in 
een donkerroode vaste stof overgaan. Dit ontledingsproduct, dat bij 
hoogere temperaturen sneller ontstaat en in water geheel of ten deele 
oploste met eosineroode tot donkerbruine kleur, zal nader onderzocht 
worden. 
Opmerking verdient, dat het blijkens de eiementaire-analyse ook 
eenig waterstof bevat, waaruit men vermoeden mag, dat het koolsub- 
oxyde hygroscopisch is en bij het insluiten in de glazen buis eenig water 
had opgenomen, dat daarna aan ’t ontledingsproces deelnam. 
Deze ontleding herinnert aan hetgeen brodie en berthelot door stille 
electrische ontladingen uit CO verkregen. Zij drukten de ontleding 
daarvan uit door de formule: 
5 CO = C0 2 + C 4 0 3 
De eigenschappen van dit lichaam C 4 0 3 hebben veel overeenkomst 
met die van de amorphe stoffen, welke door de vrijwillige ontleding van 
