66 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
De ontdekking van de veranderlijkheid der magnetische de- 
clinatie. Nature geeft, in zijn nommer van Juni 7, p. 137, een kort ver- 
slag van een belangrijk artikel, door prof. G. Hellmann gepubliceerd 
in het Metereo logische Zeitschrift voor April. 
Reeds voor eenige jaren wees de genoemde geleerde er op, dat de 
afwijking van de magneetnaald, vóór, en dus onafhankelijk van de ont- 
dekking daarvan door Columbus, op het vasteland moet bekend zijn 
geweest. Het feit dat vele zakkompassen, die van een magneetnaald 
waren voorzien ten einde de instrumenten in den astronomischen meridi- 
aan optestellen, door een streep op den bodem van de doos de decli- 
natie aangaven, getuigde daarvoor: de zekerheid omtrent de data der 
vervaardiging liet echter te wenschen over. 
Nu onlangs echter vond dr. A. wolkenbauwer drie zoodanige kom- 
passen, waarvan één, dat den datum: A. D. 1451 op de sluitlip der 
doos draagt, in het Ferdinand-Museum te Innsbruck berust ; in het jaar- 
tal zijn de cijfers 4 en 5 van denzelfden antieken vorm als de overeen- 
komstige op den zonnewijzer. Op den rand van de doos vindt men de 
vier windstreken aangeduid en op den bodem is een lijn gegraveerd, 
die ongeveer 11 Q oostelijke afwijking aangeeft. Deze lijn, die even diep 
en dik is als de lijnen, die op den zonnewijzer de uren aangeven, is 
ongetwijfeld van den maker zelf. Andere lijnen, zonder zorg aangebracht 
en waarvan er eene wijst op 4 a 5 graden westelijke afwijking, zijn 
-blijkbaar later door de gebruikers aangebracht. v. d. v. 
Eb en vloed op het Huronmeer. Prof. w. j. loudon, van Toron- 
to-University, deelt mede dat hij, bij het nagaan van den gang der 
schommelingen van het Huronmeer, in Canada, evenals in Fransch 
Zwitserland „seiches” genoemd, een regelmatigheid ontdekte, die hem 
tot nader onderzoek aanzette. 
Daaruit bleek hem een dagelijks regelmatig terugkeerend rijzen en 
dalen, een werkelijk van den stand der maan afhangend ebben en 
vloeden, dat door al zijne latere waarnemingen werd bevestigd. ( Natu- 
re , May 25, p. 88). v. d. v. 
PLANTKUNDE. 
Plankton . De verspreiding van het plankton hangt, volgens 
nathansohn, voor een deel af van opgaande zeestroomen, die het noodige 
voedsel voor de organismen aanvoeren. 
Waar zulke stroomen niet aanwezig zijn, voeden zich de zwevende 
wiertjes met koolzuur en water en met de anorganische stoffen van het 
zeewater. Zij putten dus hun omgeving ten opzichte der laatste uit, en dit 
