WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
STERRENKUNDE. 
Een oude waarneming in herinnering gebracht. Prof. Barnard 
zag, toen hij den löden Aug. 1892 met den refractor van het Lick-obser- 
vatorium Venus bespiedde, tegelijk met de planeet een ster van onge- 
veer de 7de grootte in het veld, ongeveer 1 minuut boogs ten zuiden 
van eene 14 sek. haar voorafgaande. 
De stand van dit hemellichaam werd dus bepaald door: rechte klim- 
ming 6 u. 50 m. 30 s., noorder declinatie 17° 11 ; reduceert men deze ge- 
gevens tot 1855, dan vindt men te dier plaatse geen vaste ster van 
deze grootte. Wegens de elongatie van Venus op dat oogenblik, kon het 
ook niet een inter-mercuriale planeet zijn: maar zij maakt een lichaam 
nader bij de zon dan Venus niet onmogelijk. 
Ofschoon er veertien jaren zijn verstreken sedert deze waarneming, 
heeft prof. Barnard tot heden geaarzeld haar te melden; nu meent hij 
echter haar publiek te moeten maken, te meer daar zijne aanteekenin- 
gen daaromtrent zeer bepaald zijn en de mogelijkheid eener vergissing 
buitensluiten. 
Indien het onbekende lichaam niet een van de meest heldere kleine 
asteroïden was — en Ceres, Pallas, Juno en Vesta stonden toen elders 
aan den hemel — is deze waarneming vooralsnog onbegrijpelijk. 
( Astronom . Nachrichten, No. 4106) V. d. v. 
11 
