82 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
CHEMIE. 
Twee nieuwe koolwaterstoffen. Van octaan, C 8 H lg , waarvan 
18 isomeeren, mogelijk doch nog slechts een paar bekend zijn, heeft 
Louis Henry een nieuw lid verkregen en wel het hexamethylaethaan : 
(C H 3 ) 3 . C. C. (C H 3 ) 3 . 
Het kristalliseert in kleurlooze blaadjes van doordringenden reuk. 
Reeds bij de gewone temperatuur verdampt het aan de lucht, smelt bij 
103° — 104° en kookt (bij 765 m.M. druk) bij 106° — 107°, zoodat smelt- 
en kookpunt bijna saam vallen. 
( Compt . Rend. 142 , 1075). 
Een tweede nieuwe koolwaterstof en wel C 6 H 8 of ontbonden : 
CH 2 = CH — CH = CH — CH = CH 2 , 
dus hexatriëen 1, 3, 5, is door P. van Romburgh en W. van Dorssen 
bereid. 
Deze koolwaterstof is een kleurloos, zwak stekend riekend en het 
licht sterk brekend vocht, van het soort. gew. (bij 13°5 C) 0,7498 en bij 
77° — 78 Q 5 C, onder een druk van 764,4 m.M., kokend. 
Zij geeft, onder opheffing der dubbele bindingen, met bromium 
achtereenvolgens drie additie-producten : C 6 H s Br 2 , C 6 H s Br 4 en 
C 6 H 8 Br 6 , waarvan het opmerkelijk is, dat alleen de additie van het 
eerste molecule broom gemakkelijk gaat. 
Ook werd, volgens de methode van Sabatier en Senderens, (jaarg. 
1904, Bijblad 59) dus door de koolwaterstof als damp, gemengd met 
H, over gereduceerd nikkel te leiden, door additie van 6 at. waterstof 
hexaan verkregen, de verzadigde normale koolwaterstof der paraffine-reeks. 
(Versl. K. Ak. v. W. 14 , 536 en 15 , 54.) r. s. tj. m. 
Eenige katalytische werkingen van platina-moor. O. Loew en 
K. Aso (Tokio) bedienen zich van platina-moor, verkregen door reductie 
van het chloriede met formaldehyde gemengd met veel alkali. Dit is, 
gelijk Loew vroeger aantoonde, bijzonder werkzaam. 
Van 2 gr. maleïnezuur werd in 3 uur 10,5% in fumaarzuur omgezet, 
door verhitten op ’t waterbad met 40 cM 3 . water en 40 gr. platina- 
moor. Bij kamer-temperatuur ging in 5 dagen 6,8% in fumaarzuur over. 
Verdund vrij salpeterzuur werd, bij tegenwoordigheid van glucose, 
door het platina-zwart in ammonia veranderd ; daarentegen werden ni- 
trobenzoëzuur, pikrinezuur en verwante stoffen niet tot de overeenkom- 
stige amino-verbindingen herleid. 
