BERNHARD S1EGFRIED ALBINUS. 
9 
Kort daarop gaf albinus zeven andere platen uit, die later met 
eene achtste vermeerderd werden. Zij stelden de baarmoeder van eene 
onder het baren overledene vrouw voor en verschenen in hetzelfde 
groote formaat als de spierplaten. 1 
Albinus had aan deze laatste alleen des winters kunnen werken. 
De zomer werd besteed aan ander werk. Nu waren de drie afbeel- 
dingen van het geraamte , die hij had doen vervaardigen , wel grooter 
dan alle bestaande , doch nog te klein om alle bijzonderheden van de 
beenderen goed te onderkennen. De andere ontleedkundigen , ook 
VESALius en eustachius , hadden allen dan ook afbeeldingen geleverd 
van alle afzonderlijke beenderen , ieder van alle zijden beschouwd. 
Ook daartoe besloot albinus , en wandelaar teekende en graveerde 
nu platen — alles wederom op kosten van albinus — waarop ieder 
been afzonderlijk en in natuurlijke grootte was afgebeeld. 2 
Intusschen had de gezondheid van albinus ten gevolge van zijn 
ingespannen arbeid zeer geleden. Ook zijn gezicht was daardoor ver- 
zwakt. Hij had nu reeds 25 jaren lang de ontleedkunde onderwezen 
en dit begon hem eindelijk zwaar te vallen. Curatoren onthieven hem 
daarom in 1745 van de eollegiën in de ontleedkunde en benoemden 
hem tot hoogleeraar in de geneeskunde , in welke hoedanigheid hij 
hoofdzakelijk lessen in de physiologie gaf. Zijn jongste broeder frederik 
bernhard albinus werd tot lector en twee jaren later tot hoogleeraar 
in de anatomie en chirurgie benoemd. 
Albinus ondernam nu een werk , waaraan hij te huis en op zijne 
kamer kon arbeiden. Wij hebben reeds gezien , dat hij ten gebruike 
bij zijn onderwijs een aantal praeparaten had vervaardigd. Hij was 
eene anatomischen atlas in groot folio had uitgegeven {Anatomia corporis humani , centuyn 
et quinque tabulis , per artificiosissimum G. de Lairesse ad vivum delineatis , illustratd). 
Die platen, door gerard de lairesse geteekend , waren fraaier uitgevoerd dan men tot 
dusver gezien had, al zouden ze ook door die van wandelaar verre worden overtroffen. 
De drie eerste platen, het levend menschelijk lichaam voorstellende, wekten nog in later 
tijd (1832) de bewondering op van den Groninger hoogleeraar a. a. sebastian. Doch 
de nauwkeurigheid der afbeeldingen van bidloo liet nog al veel te wenschen over, 
gelijk RUiJSCH deed opmerken , hetgeen tot een alles behalve malschen pennestrijd tusschen 
heide anatomen aanleiding gaf. Aan den andereu kant vond de Engelsche anatoom william 
cowper ze zoo fraai , dat hij een aantal exemplaren liet overkomen en die uitgaf alsof 
ze zijn eigen werk waren. Bidloo beklaagde zich over dit grove plagiaat bij de Royal 
Society en werd door deze in het gelijk gesteld. 
1 Tabulae VII uteri mulieris gravidae , cum jam parturiret mortuae. L. B. 1748. 
Appendix. L. B. 1751. in f°. max. 
2 b. s. ALBiNi, Tabulae ossium humanorum. L. B. 1753. in f°. max. 
