18 
OVER LEVENSDUUR EN DOOD IN HET DIERENRIJK. 
voor het geheele dierenrijk , zijn ook alle lagere dieren aan die on- 
verbiddelijke wet der vergankelijkheid onderworpen , wordt ook bij hen 
het afsnijden van den levensdraad door dezelfde oorzaken bepaald? Ziedaar 
eenige vragen, die wij in de volgende bladzijden met u wilden bespreken 1 . 
De levensduur van de kinderen der natuur biedt groote verschillen 
aan en de grenzen , binnen welke het leven der individuen bij de 
verschillende diersoorten is beperkt , loopen aanmerkelijk uiteen. Ge- 
dachtig aan het »a tout Seigneur tout honneur” beginnen wij met 
de reuzen uit de dierenwereld. 
De walvisch , de grootste der in het water levende diersoorten , 
waarvan sommige exemplaren eene lengte van 70 voet kunnen berei- 
ken, leeft, hoewel zijn levensduur niet nauwkeurig bekend is, zeker 
een paar eeuwen , en de olifant , de grootste der landbewonende zoog- 
dieren, kan 200 jaar oud worden. Zien wij daar tegenover, dat een 
paard hoogstens 40 , een muis 6 jaar oud worden kan , dan zoude 
men allicht geneigd zijn daaruit het besluit te trekken , dat de levens- 
duur met de lichaamsgrootte ongeveer in gelijke verhouding afneemt. 
Indien wij echter de geboorte- en sterfte-registers van verschillende 
diersoorten raadplegen , waarvan helaas zoo weinigen nauwkeurig zijn 
bijgehouden , dan blijkt het dat tegen die gevolgtrekking wel het een 
en ander is in te brengen. Zoo kan de leeftijd van 200 jaar , waartoe 
een olifant het brengen kan , ook door dieren , die veel kleiner zijn , 
b. v. door den snoek en den karper bereikt worden ; in de vijvers van 
Charlottenburg bij Berlijn zwemmen karpers , die twee eeuwen oud 
zijn , en in de wateren van Chantilly in Frankrijk leven nog exemplaren 
van dezelfde vischsoort, die er reeds door den bekenden veldheer 
condÉ zijn geplant. 
Zoowel als het paard kan ook de kat en de pad 40 jaren oud 
worden, en de zoetwaterkreeft evenals het zwijn den leeftijd van 20 
jaar bereiken , hoewel de eerste niet het honderdste gedeelte van het 
gewicht van het laatste dier bezit. Ja zelfs onder de zee-anemonen , 
die eigenaardige , door hun vormen en kleuren op bloemen gelijkende 
polypen , die men thans allerwege in de aquaria kan bewonderen , is 
er een voorbeeld bekend van een exemplaar , dat meer dan eene halve 
eeuw geleefd heeft. In de maand Augustus van het jaar 1828 plaatste 
de Engelsche natuuronderzoeker dalyell een dergelijke zee-anemoon 
1 De voornaamste bronnen, die voor dit opstel zijn geraadpleegd, zijn de belangrijke 
verhandelingen van dr. a. weismann , hoogleeraar te Freiburg: TJeber die Dauer des 
Lebens en Ueber Ltben und Tod. 
